อิจฉาสูตร
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๑๕๑ · บรรทัด ๖๑๖๓
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
จาลวรรคที่ ๒
อรรถกถาอิจฉาสูตรที่ ๑
วรรคที่ ๗ อิจฉาสูตรที่ ๑ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า ปวิวิตฺตสฺส ได้แก่ สงัดแล้วด้วยกายวิเวก.
บทว่า นิรายตฺตวุตฺติโน ได้แก่ ผู้มีวิปัสสนากรรมไม่เป็นไปเนื่องกันในอารมณ์ไหนๆ.
บทว่า ลาภาย ได้แก่ เพื่อได้ปัจจัย ๔.
บทว่า โส จ ปริเทวิ จ แปลว่า ความเศร้าโศกและความรำพัน.
บาลีว่า โสจิจฺจ ปริเทวิจฺจ ดังนี้ก็มี.
บทว่า จุโต จ สทฺธมฺมา ได้แก่ เคลื่อนจากพระสัทธรรมคือวิปัสสนาในขณะนั้นนั่นเอง.
ในพระสูตรนี้ตรัสทั้งวัฏฏะและวิวัฏฏะ. จบอรรถกถาอิจฉาสูตรที่ ๑
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๓ ข้อ ๑๕๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที