พลสูตร
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๒๐๙ · บรรทัด ๗๗๑๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๕. พลสุตฺตวณฺณนา
[๕]
ปญฺจเม อวิชฺชา โกสชฺชสาวชฺชอสฺสทฺธิเยสุ อกมฺปนโต ปญฺญาพลาทีนิ ทฏฺฐพฺพานิ. อกุสลสงฺขาตาติ อกุสลาติ ญาตา. เอส นโย สพฺพตฺถ. นาลมริยาติ อริยภาวํ กาตุํ อสมตฺถา, อริยานํ วา อนนุจฺฉวิกา. โวทิฏฺฐาติ สุฏฺฐุ ทิฏฺฐา.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒ ฉ.ม. เอตฺตกมฺปิ
@๓ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. ปชฺชติ วาติ โวจริตาติ มโนทฺวาเร สมุทาจารปฺปตฺตา. อตฺถิกสฺสาติ ธมฺมเทสนาย อตฺถิกสฺส. อาชีวิตภยนฺติ ๑- ชีวิตวุตฺติภยํ. อสิโลกภยนฺติ ครหาภยํ. ปริสสารชฺชภยนฺติ ปริสํ ปตฺวา สารชฺชโอกฺกมนภยํ. อิมสฺมึ สุตฺเต วฏฺฏวิวฏฺฏํ กถิตํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด