เวรสูตร ที่ ๑

อรรถกถาปฐมเวรสูตรที่ ๗

ปฐมเวรสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ภยํ เวรํ ปสวติ ได้แก่ ประสบภัยเกิดจากจิตสะดุ้ง และเวรเกิดจากบุคคล.

บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ อาศัยจิต.

บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ มีกายเป็นที่ตั้ง.

บทว่า โทมนสฺสํ ได้แก่ ทุกข์อันสัมปยุตด้วยความแค้น.

ในสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงโสดาปัตติมรรค. จบอรรถกถาปฐมเวรสูตรที่ ๗