ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๓
  6. /
  7. …
  8. /
  9. นวกนิบาต
  10. /
  11. ปัณณาสก์
  12. /
  13. ๔. มหาวรรค
  14. /
  15. นิพพานสูตร

นิพพานสูตร

เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๒๓๘ · บรรทัด ๘๘๗๐

คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org

หลวงฉบับหลวงมจร.ฉบับมหาจุฬาฯบาลีบาลีอักษรไทยโรมันPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาอรรถกถาบาลีอรรถกถาบาลีอักษรไทยAṭṭhakathāAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

อรรถกถานิพพานสูตรที่ ๓

นิพพานสูตรที่ ๓ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า อุทายี ได้แก่ พระโลฬุทายีเถระ.

บทว่า เอตเทว เขฺวตฺถ ตัดบทเป็น เอตเทว โข เอตฺถ ได้แก่ ไม่มีความสุขนั้นแล ในที่นี้.

บทว่า กามสหคตา คือ อาศัยกาม.

บทว่า สมุทาจรนฺติ ได้แก่ ท่องเที่ยวไปในมโนทวาร.

บทว่า อาพาธาย ได้แก่ เพื่อเบียดเบียนคือเพื่อบีบคั้น.

บทว่า ปริยาเยน แปลว่า โดยเหตุ.

พึงทราบเนื้อความในวาระทั้งหมดอย่างนี้.

ในสูตรนี้ พระสารีบุตรกล่าวถึงอเวทยิตสุข. จบอรรถกถานิพพานสูตรที่ ๓

ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๓ ข้อ ๒๓๘ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้าวิหารสูตร ที่ ๒กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๓๔. มหาวรรคพระสูตรถัดไปคาวีสูตร