สันทิฏฐิกสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๒๕๐ · บรรทัด ๙๖๕๐
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๕-๑๐. สนฺทิฏฺฐิกธมฺมสุตฺตาทิวณฺณนา
[๔๖-๕๑] ปญฺจมาทีสุ สนฺทิฏฺฐิโกติ สามํ ปสฺสิตพฺพโก. นิพฺพานนฺติ กิเลสนิพฺพานํ. ปรินิพฺพานนฺติ ตสฺส ๕- เววจนํ. ตทงฺคนิพฺพานนฺติ ปฐมชฺฌานาทินา
@เชิงอรรถ: ๑ ม. นเยน ๒ ฉ.ม. จ นํ
@๓ ฉ.ม. ปริยายนิปฺปริยายา ๔ ฉ.ม. วิมุตฺโตเยว ๕ ฉ.ม. ตสฺเสว เตน เตน องฺเคน นิพฺพานํ. ทิฏฺฐธมฺมนิพฺพานนฺติ อิมสฺมึเยวตฺถภาเว นิพฺพานํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
สามญฺญวคฺโค ปญฺจโม.
ทสโม วคฺโค.
ปฐมปณฺณาสโก นิฏฺฐโต.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด