เมถุนสูตร
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๔๗ · บรรทัด ๑๒๒๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. เมถุนสุตฺตวณฺณนา
สตฺตเม อุปสงฺกมีติ ภุตฺตปาตราโส ทาสกมฺมกรปริวุโต อุปสงฺกมิ. ภวํปิ โนติ ภวํปิ นุ. พฺรหฺมจารี ปฏิชานาตีติ "อหํ พฺรหฺมจารี"ติ เอวํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปหาตพฺพาติ ๒ ฉ.ม. อโตหยนฺติ อโต ๓ ฉ.ม. อาลเสฺยติ อาลสิยภาเว พฺรหฺมจริยวาสํ ปฏิชานาตีติ ปุจฺฉติ. เอวํ กิรสฺส อโหสิ "พฺราหฺมณสมเย เวทํ อุคฺคณฺหนฺตา ๑- อฏฺฐจตฺตาฬีส วสฺสานิ พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ. สมโณ ปน โคตโม อคารํ อชฺฌาวสนฺโต ตีสุ ปาสาเทสุ ติวิธนาฏกรติยา อภิรมิ, อิทานิ กึ นุ โข วกฺขตี"ติ อิมมตฺถํ สนฺธาเยวํ ปุจฺฉติ. ตโต จ ภควา มนฺเตน กณฺหสปฺปํ คณฺหนฺโต วิย อมิตฺตํ คีวายํ ปาเทน อกฺกมมาโน วิย อตฺตโน สงฺกิเลสกาเล ฉพฺพสฺสานิ ปธานจริยาย รชฺชสุขํ วา ปาสาเทสุ นาฏกสมฺปตฺตึ วา อารพฺภ วิตกฺกมตฺตสฺสาปิ อนุปฺปนฺนภาวํ สนฺธาย สีหนาทํ นทนฺโต ยญฺหิ ตํ พฺราหฺมณาติอาทิมาห. ตตฺถ ทฺวยทฺวยสมาปตฺตินฺติ ทฺวีหิ ทฺวีหิ สมาปชฺชิตพฺพภาวํ. ทุกฺขสฺมาติ สกลวฏฺฏทุกฺขโต. สญฺชคฺฆตีติ หสิตกถํ กเถติ. สงฺกีฬตีติ เกฬึ กโรติ. สงฺเกฬายตีติ มหาหสิตํ หสติ. จกฺขุนา จกฺขุนฺติ อตฺตโน จกฺขุนา ตสฺสา จกฺขุํ ปฏิวิชฺฌิตฺวา อุปนิชฺฌายติ. ติโรกุฑฺฑํ วา ติโรปาการํ วาติ ปรกุฑฺเฑ วา ปรปากาเร วา. เทโวติ เอโก เทวราชา. เทวญฺญตโรติ อญฺญตโร เทวปุตฺโต. อนุตฺตรํ สมฺมาสมฺโพธินฺติ อรหตฺตญฺเจว สพฺพญฺญุตญาณญฺจ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด