ปุญญวิปากสูตร
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๕๙ · บรรทัด ๑๙๓๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. เมตฺตสุตฺตวณฺณนา
นวเม มา ภิกฺขเว ปุญฺญานํ ภายิตฺถาติ ปุญฺญานิ กโรนฺตา เตสํ มา ภายิตฺถ. เมตฺตจิตฺตํ ภาเวสินฺติ ติกจตุกฺกชฺฌานิกาย เมตฺตาย สมฺปยุตฺตํ ปณีตํ กตฺวา จิตฺตํ ภาเวสินฺติ ทสฺเสติ. สํวฏฺฏมาเน สุทาหนฺติ ๑- สํวฏฺฏมาเน สุทํ อหํ. สํวฏฺฏมาเนติ ฌายมาเน วินสฺสิยมาเน. ๒- ธมฺมิโกติ ทสกุสลธมฺมสมนฺนาคโต. ธมฺมราชาติ อิทมสฺส ๓- เววจนํ. ธมฺเมน วา ลทฺธรชฺชตฺตา ธมฺมราชา. จาตุรนฺโตติ
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,ม. สํวฏฺฏมานสฺสุทาหนฺติ ๒ ม. วินสฺสเน, ฉ. วิปชฺชมาเน ๓ ฉ.ม. ตสฺเสว ปุรตฺถิมสมุทฺทาทีนํ จตุนฺนํ สมุทฺทานํ วเสน จาตุรนฺตาย ปฐวิยา อิสฺสโร. วิชิตาวีติ วิชิตสงฺคาโม. ชนปโท ตสฺมึ ถาวริยํ ถิรภาวํ ปตฺโตติ ชนปทตฺถาวริยปฺปตฺโต. ปโรสหสฺสนฺติ อติเรกสหสฺสํ. สูราติ อภีรุโน. วีรงฺครูปาติ วีรานํ องฺคํ วีรงฺคํ. วิริยสฺเสตํ นามํ. วีรงฺคํ รูปเมเตสนฺติ วีรงฺครูปา. วิริยชาติกา วิริยสภาวา มหาวิริยา ๑- วิย อกิลาสุโน ทิวสํปิ ยุชฺฌนฺตา น กิลมนฺตีติ วุตฺตํ โหติ. สาครปริยนฺตนฺติ จกฺกวาฬปพฺพตํ สีมํ กตฺวา ฐิตสมุทฺทปริยนฺตํ. อทณฺเฑนาติ ธนทณฺเฑนาปิ เฉชฺชเภชฺชานุสาสเนน สตฺถทณฺเฑนปิ วินาเยว. อสตฺเถนาติ เอกโตธาราทินา ปรวิเหฐนสตฺเถนปิ วินาเยว. ธมฺเมน อภิวิชิยาติ เอหิ โข มหาราชาติ เอวํ ปฏิราชูหิ สมฺปฏิจฺฉิตาคมโน "ปาโณ น หนฺตพฺโพ"ติอาทินา ธมฺเมเนว วุตฺตปฺปการํ ปฐวึ อภิวิชินิตฺวา.
สุเขสินนฺติ ๒- สุขปริเยสเก สตฺเต อามนฺเตติ. สุญฺญพฺรหฺมูปโคติ สุญฺญพฺรหฺม- วิมานปฺปตฺโต. ๓- ปฐวึ อิมนฺติ อิมํ สาครปริยนฺตํ มหาปฐวึ. อสาหเสนาติ น สาหสิยกมฺเมน. สเมน มนุสาสิตนฺติ ๔- สเมน กมฺเมน อนุสาสิ. ๕- เตหิ เอตํ สุเทสิตนฺติ เตหิ สงฺคาหเกหิ มหาการุณิเกหิ พุทฺเธหิ เอตํ เอตฺตกํ ฐานํ สุเทสิตํ สุกถิตํ. ปฐโพฺยติ ปฐวีสามิโก.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด