๙. เมตฺตสุตฺตวณฺณนา

[๖๒] นวเม มา ภิกฺขเว ปุญฺญานํ ภายิตฺถาติ ปุญฺญานิ กโรนฺตา เตสํ มา ภายิตฺถ. เมตฺตจิตฺตํ ภาเวสินฺติ ติกจตุกฺกชฺฌานิกาย เมตฺตาย สมฺปยุตฺตํ ปณีตํ กตฺวา จิตฺตํ ภาเวสินฺติ ทสฺเสติ. สํวฏฺฏมาเน สุทาหนฺติ ๑- สํวฏฺฏมาเน สุทํ อหํ. สํวฏฺฏมาเนติ ฌายมาเน วินสฺสิยมาเน. ๒- ธมฺมิโกติ ทสกุสลธมฺมสมนฺนาคโต. ธมฺมราชาติ อิทมสฺส ๓- เววจนํ. ธมฺเมน วา ลทฺธรชฺชตฺตา ธมฺมราชา. จาตุรนฺโตติ

สุเขสินนฺติ ๒- สุขปริเยสเก สตฺเต อามนฺเตติ. สุญฺญพฺรหฺมูปโคติ สุญฺญพฺรหฺม- วิมานปฺปตฺโต. ๓- ปฐวึ อิมนฺติ อิมํ สาครปริยนฺตํ มหาปฐวึ. อสาหเสนาติ น สาหสิยกมฺเมน. สเมน มนุสาสิตนฺติ ๔- สเมน กมฺเมน อนุสาสิ. ๕- เตหิ เอตํ สุเทสิตนฺติ เตหิ สงฺคาหเกหิ มหาการุณิเกหิ พุทฺเธหิ เอตํ เอตฺตกํ ฐานํ สุเทสิตํ สุกถิตํ. ปฐโพฺยติ ปฐวีสามิโก.