วัชชิยสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๙๔ · บรรทัด ๔๓๔๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๔. วชฺชิยมาหิตสุตฺตวณฺณนา
จตุตฺเถ วชฺชิยมาหิโตติ เอวํนามโก. สพฺพํ ตปนฺติ สพฺพเมว ทุกฺกรการิกา- ตปํ. ๒- สพฺพํ ตปสฺสินฺติ สพฺพํ ตปนิสฺสิตกํ. ลูขาชีวินฺติ ทุกฺกรการิกาชีวิกานุ- โยคํ อนุยุตฺตํ. คารยฺหนฺติ ครหิตพฺพยุตฺตกํ. ปสํสิยนฺติ ปสํสิตพฺพยุตฺตกํ. เวนยิโกติ สยํ อวินีโต อญฺเญหิ วิเนตพฺโพ. อปฺปญฺญตฺติโกติ ๓- น กิญฺจิ ปญฺญาเปตุํ สกฺโกติ. อถวา เวนยิโกติ สตฺตวินาสโก. อปฺปญฺญตฺติโกติ อปจฺจกฺขํ นิพฺพานํ ปญฺญาเปติ,
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปรโตโฆสปจฺจยา วาติ ๓ ฉ.ม. ทุกฺกรการิกํ
@๔ ฉ.ม. อปญฺญตฺติโกติ. เอวมุปริปิ สสฺสตาทีสุ ๑- กิญฺจิปญฺญาเปตุํ น สกฺโกติ. น โส ภควา เวนยิโกติ โส ภควา เอวํ ยาถาวโต ญตฺวา กุสลากุสลํ ปญฺญาเปนฺโต น อญฺเญน วิเนตพฺโพ น อญฺญสิกฺขิโต. ๒- เย จ ธมฺเม อุปาทาย สโต ปญฺญาปิยติ, เตสํ ปญฺญาปนโต น สตฺตวินาสโก, สุวินีโต สุสิกฺขิโต สตฺตวินายโกติ อตฺโถ. ตสฺส จ ปญฺญตฺติโย สปฺปญฺญตฺติโยเยวาติ ๓- ทสฺเสติ. วิมุตฺตึ วิมุจฺจโต อกุสลา ธมฺมาติ มิจฺฉาทิฏฺฐิสงฺขาตํ จิตฺตสฺส อธิมุตฺตึ อธิมุจฺจโต อกุสลา ธมฺมา วฑฺฒนฺติ นาม. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. สาสเน ปน จิตฺตสฺส วิมุตฺติ วิมุตฺติสงฺขาโต วิมุตฺติ กุสลานํเยว ปจฺจโย โหติ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด