อุตติยสูตร

๕. อุตฺติยสุตฺตวณฺณนา

ปญฺจเม ตุณฺหี อโหสีติ สตฺตูปลทฺธิยํ ฐตฺวา อปุจฺฉํ ปุจฺฉตีติ ตุณฺหี อโหสิ, สพฺพํ สามุกฺกํสิกํ วต เมติ มยา สพฺพปุจฺฉานํ อุตฺตมปุจฺฉํ ปุจฺฉิโต สมโณ โคตโม สํสาเทติ โน วิสฺสชฺเชติ, นูน น วิสหติ น สกฺโกติ วิสฺสชฺเชตุนฺติ เอวํ ปาปิกํ ทิฏฺฐึ มา ปฏิลภตีติ. ตทสฺสาติ ตํ เอวํ อุปฺปนฺนํ ทิฏฺฐิคตํ ภเวยฺย. ปจฺจนฺติมนฺติ ยสฺมา มชฺฌิมเทเส นครสฺส อุทฺทาลปาการาทีนิ ถิรานิ วา โหนฺติ ๔- ทุพฺพลานิ วา, สพฺพโส วา ปน มา โหนฺตุ, โจราสงฺกา น โหติ. ตสฺมา ตํ อคฺคเหตฺวา "ปจฺจนฺติมํ นครนฺ"ติ อาห. ทฬฺหทฺทาลนฺติ ถิรปาการํ. ๕- ทฬฺหปาการ- โตรณนฺติ ถิรปาการญฺเจว ถิรปิฏฺฐิสงฺฆาฏญฺจ. เอกทฺวารนฺติ กสฺมา อาห? พหุทฺวารสฺมึ หิ นคเร พหูหิ ปณฺฑิตโทวาริเกหิ ภวิตพฺพํ, เอกทฺวาเร เอโกว วฏฺฏติ. ตถาคตสฺส จ ปญฺญาย อญฺโญ สทิโส นตฺถิ. ตสฺมา สตฺถุ ๖- ปณฺฑิตภาวสฺส โอปมฺมตฺถํ เอกํเยว โทวาริกํ ทสฺเสตุํ "เอกทฺวารนฺ"ติ อาห. ปณฺฑิโตติ ปณฺฑิจฺเจน สมนฺนาคโต. พฺยตฺโตติ เวยฺยตฺติเยน สมนฺนาคโต. เมธาวีติ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สยํกตาทีสุ ๒ ม. อพฺภาจิกฺขโต

@๓ ม. สตฺถา จ ปญฺญตฺติยา ภควา สปญฺญตฺติโกเยวาติ ๔ ฉ.ม. อุทฺธาปาทีนิ ถิรานิ วา

@โหนฺตุ ๕ ทฬฺหุทฺธาปนฺติ ถิรปาการปาทํ ๖ สี.,ม. สุฏฺฐุ ฐานุปฺปตฺติปญฺญาสงฺขาตาย เมธาย สมนฺนาคโต. อนุปริยายปถนฺติ อนุปริยายนามกํ ปาการมคฺคํ. ๑- ปาการสนฺธินฺติ ทฺวินฺนํ อิฏฺฐกานํ อปคตฏฺฐานํ. ปาการวิวรนฺติ ปาการสฺส ฉินฺนฏฺฐานํ. ตเทเวตํ ปญฺหนฺติ ตํเยว "สสฺสโต โลโก"ติอาทินา นเยน ปุฏฺฐํ ฐปนียํ ปญฺหํ ปุนปิ ปุจฺฉิ. สพฺโพ จ เตน โลโกติ สตฺตูปลทฺธิยํเยว ฐตฺวา อญฺเญนากาเรน ปุจฺฉตีติ ทสฺเสติ.