อเสขสูตร

๑๑. ปฐมอเสขสูตร

ว่าด้วยพระอเสขะ สูตรที่ ๑

ครั้งนั้น ภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวาย อภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า ‘อเสขะ อเสขะ’ นี้ ภิกษุเป็นพระอเสขะด้วย เหตุเพียงเท่าไรหนอ พระพุทธเจ้าข้า”

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาทิฏฐิที่เป็นอเสขะ

๒. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาสังกัปปะที่เป็นอเสขะ

๓. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาวาจาที่เป็นอเสขะ

๔. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมากัมมันตะที่เป็นอเสขะ

๕. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาอาชีวะที่เป็นอเสขะ

๖. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาวายามะที่เป็นอเสขะ

๗. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาสติที่เป็นอเสขะ

๘. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาสมาธิที่เป็นอเสขะ

๙. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาญาณะ ๑- ที่เป็นอเสขะ

๑๐. เป็นผู้ประกอบด้วยสัมมาวิมุตติที่เป็นอเสขะ

ภิกษุ ภิกษุเป็นพระอเสขะ อย่างนี้แล”

ปฐมอเสขสูตรที่ ๑๑ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ สัมมาญาณะ ในสูตรนี้หมายถึงสัมมาทิฏฐินั่นเอง ท่านตรัสไว้เพื่อให้องค์ธรรมครบบริบูรณ์ และธรรม

@ทั้งหมดนี้ เป็นธรรมชั้นอรหัตตผล (องฺ.ทสก.อ. ๓/๑๑๑/๓๗๓)