ภาวิตสูตร ที่ ๔
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๑๓๑ · บรรทัด ๕๖๓๒
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๓๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้วทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เพื่อนิพพานเว้นจากสุคตวินัยแล้วย่อมไม่มี ธรรม ๑๐ ประการ เป็นไฉน คือสัมมาทิฐิ ฯลฯสัมมาวิมุติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้วทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความ คลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เพื่อนิพพานเว้นจาก สุคตวินัยแล้วย่อมไม่มี ฯ จบสูตรที่ ๙ มิจฉัตตสูตร
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๑๓๑ หน้าที่ ๒๑๑ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๓. ปาริสุทธิวรรค
- ปริสุทธิสูตรข้อ ๑๒๓ · บรรทัด ๕๕๗๒
- อุปปันนสูตรข้อ ๑๒๔ · บรรทัด ๕๕๘๐
- มหัปผลสูตรข้อ ๑๒๕ · บรรทัด ๕๕๘๖
- ปริโยสานสูตรข้อ ๑๒๖ · บรรทัด ๕๕๙๒
- เอกันตสูตรข้อ ๑๒๗ · บรรทัด ๕๖๐๐
- ภาวิตสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๒๘ · บรรทัด ๕๖๐๙
- ภาวิตสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๒๙ · บรรทัด ๕๖๑๖
- ภาวิตสูตร ที่ ๓ข้อ ๑๓๐ · บรรทัด ๕๖๒๓
- มิจฉัตตสูตรข้อ ๑๓๒ · บรรทัด ๕๖๔๒
- สัมมัตตสูตรข้อ ๑๓๓ · บรรทัด ๕๖๔๘