ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๔
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ทสกนิบาต
  10. /
  11. จตุตถปัณณาสก์
  12. /
  13. ๒. ชานุสโสณีวรรค
  14. /
  15. จุนทสูตร

จุนทสูตร

เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๑๖๕ · บรรทัด ๖๒๗๕

คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

อรรถกถาจุนทสูตรที่ ๑๐

จุนทสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า กมฺมารปุตฺตสฺส แปลว่า บุตรช่างทอง.

คำว่า กสฺส โน ตฺวํ ตัดบทเป็น กสฺส นุ ตฺวํ.

บทว่า ปจฺฉาภูมิกา แปลว่า ชาวปัจฉาภูมิ.

บทว่า กุณฺฑลุกา แปลว่า ใส่ตุ้มหู.

บทว่า เสวาลมาลกา ได้แก่ ย่อมทรงไว้ เหมือนกับสวมพวงมาลัยสาหร่ายฉะนั้น กล่าวกันว่านุ่งผ้าสาหร่ายก็มี.

บทว่า อุทโกโรหกา ได้แก่ การลงอาบน้ำเย็นเช้า.

บทว่า อามเสยฺยาสิ แปลว่า พึงจับต้องด้วยมือ. จบอรรถกถาจุนทสูตรที่ ๑๐

ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๑๖๕ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

พระสูตรก่อนหน้าสปริกกมนสูตรกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๔๒. ชานุสโสณีวรรคพระสูตรถัดไปชาณุสโสณีสูตร