โมรนิวาปนสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๒๑๗ · บรรทัด ๗๙๐๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. โมรนิวาปสุตฺตวณฺณนา
[๑๐]
ทสเม อจฺจนฺตนิฏฺโฐติ อนฺตํ อตีตตฺตา ๓- อจฺจนฺตสงฺขาตํ อวินาสธมฺมํ นิพฺพานํ นิฏฺฐา อสฺสาติ อจฺจนฺตนิฏฺโฐ. อิมินา นเยน เสสปทานิ เวทิตพฺพานิ. ชเนตสฺมินฺติ ชนิตสฺมึ, ปชายาติ อตฺโถ. เย โคตฺตปฏิสาริโนติ เย ชนา ตสฺมึ โคตฺเต ปฏิสรนฺติ "อหํ โคตโม อหํ กสฺสโป"ติ, เตสุ โลเก โคตฺตปฏิสารีสุ ขตฺติโย เสฏฺโฐ. อนุมตา มยาติ มม สพฺพญฺญุตญาเณน สทฺธึ สํสนฺเทตฺวา เทสิตา มยา อนุญฺญาตา. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
นิสฺสยวคฺโค ปฐโม.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. วิปสฺสตีติ ๒ ฉ.ม. วิปสฺสนาจารวเสน ๓ สี.,ม. อติกฺกนฺตา
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด