พยากรณสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๘๔ · บรรทัด ๓๖๑๕
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาพยากรณสูตรที่ ๔
พยากรณสูตรที่ ๔ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า ฌายี สมาปตฺติกุสโล ได้แก่ ผู้ถึงพร้อมด้วยฌานทั้งหลายและผู้ฉลาดในสมาบัติ.
บทว่า อิริณํ ได้แก่ ความเปล่าประโยชน์.
บทว่า วิจินํ ได้แก่ ความเสาะคุณ ความไร้คุณ.
อีกนัยหนึ่ง เป็นประหนึ่งเข้าถึงป่าใหญ่ ที่เรียกว่าอิริณะ และชัฏใหญ่ ที่เรียกว่าวิจินะ.
บทว่า อนยํ ได้แก่ ความไม่เจริญ.
บทว่า พฺยสนํ ได้แก่ ความพินาศ.
บทว่า อนพฺยสนํ ได้แก่ ความไม่เจริญ พินาศ.
บทว่า กึ นุ โข แปลว่า เพราะเหตุไร. จบอรรถกถาพยากรณสูตรที่ ๔
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๘๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที