บทว่า ปจฺฉาภูมิกา แปลว่า ชาวปัจฉาภูมิ.

บทว่า กุณฺฑลุกา แปลว่า ใส่ตุ้มหู.

บทว่า เสวาลมาลกา ได้แก่ ย่อมทรงไว้ เหมือนกับสวมพวงมาลัยสาหร่ายฉะนั้น กล่าวกันว่านุ่งผ้าสาหร่ายก็มี.

บทว่า อุทโกโรหกา ได้แก่ การลงอาบน้ำเย็นเช้า.