อริยวสสูตร ที่ ๒
๑๐. ทุติยอริยาวาสสุตฺตวณฺณนา
[๒๐] ทสเม ๒- ยสฺมา กุรุรฏฺฐวาสิโน ภิกฺขู คมฺภีรปญฺญาการกา ยุตฺตปฺปยุตฺตา, ตสฺมา ยถา เตสํ ทีฆนิกายาทีสุ มหานิทานาทีนิ กถิตานิ, เอวํ อิทมฺปิ คมฺภีรํ สุขุมํ ติลกฺขณาหตํ สุตฺตํ ตเถว อโวจ. ตตฺถ ปญฺจงฺควิปฺปหีโนติ ปญฺจหิ องฺเคหิ วิปฺปยุตฺโต หุตฺวา ขีณาสโว อวสิ วสติ วสิสฺสติ. ตสฺมา อยํ ปญฺจงฺค- วิปฺปหีนตฺตา อริยสฺส วาสตฺตา ๓- อริยาวาโสติ วุตฺโต. เอส นโย สพฺพตฺถ. เอวํ โข ภิกฺขเว ภิกฺขุ ฉฬงฺคสมนฺนาคโต โหตีติ ฉฬงฺคุเปกฺขาย สมนฺนาคโต โหติ. ฉฬงฺคุเปกฺขาธมฺมา นาม เกติ? ญาณาทโย. "ญาณนฺ"ติ วุตฺเต กิริยโต จตฺตาริ
@ทิสฺสติ ญาณสมฺปยุตฺตจิตฺตานิ ลพฺภนฺติ, "สตตวิหาโร"ติ วุตฺเต อฏฺฐ มหาจิตฺตานิ, "รชฺชนทุสฺสนํ นตฺถี"ติ วุตฺเต ทส จิตฺตานิ ลพฺภนฺติ. โสมนสฺสํ อาเสวนวเสน ลพฺภติ. สตารกฺเขน เจตสาติ ขีณาสวสฺส หิ ตีสุ ทฺวาเรสุ สพฺพกาเล สติ อารกฺขกิจฺจํ สาเธติ. เตเนวสฺส จรโต จ ติฏฺฐโต จ สุตฺตสฺส จ ชาครสฺส จ สตตํ สมิตํ ญาณทสฺสนํ ปจฺจุปฏฺฐิตํ โหตีติ วุจฺจติ.