อุปาลิสูตรที่ ๑

4. Upālivagga

1. Upālisuttavaṇṇanā

[31] Catutthassa paṭhame saṃghasuṭṭhutāyātiādīsu saṃghasuṭṭhutā nāma saṃghassa suṭṭhu bhāvo, "suṭṭhu devā"ti āgataṭṭhāne viya "suṭṭhu bhante"ti piyavacanasampaṭicchanabhāvo. Yo ca tathāgatassa vacanaṃ sampaṭicchati, tassa taṃ dīgharattaṃ hitāya sukhāya saṃvattati. Tasmā saṃghassa "suṭṭhu bhante"ti mama vacanasampaṭicchanatthaṃ paññattaṃ asampaṭicchane ādīnavaṃ sampaṭicchane ca ānisaṃsaṃ dassetvā, na balakkārena abhibhavitvāti etamatthaṃ āvikaronto āha saṃghasuṭṭhutāyāti. Saṃghaphāsutāyāti saṃghassa phāsutāya, sahajīvitāya sukhavihāratthāyāti attho.

Dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyāti dummaṅkū nāma dussīlapuggalā, ye maṅkutaṃ āpādiyamānāpi dukkhena āpajjanti, vītikkamaṃ karontā vā katvā vā na lajjanti, tesaṃ niggahatthāya. Te hi sikkhāpade asati "kiṃ tumhehi diṭṭhaṃ, kiṃ sutaṃ, kiṃ amhehi kataṃ, katamasmiṃ vatthusmiṃ katamaṃ āpattiṃ āropetvā amhe niggaṇhathā"ti saṃghaṃ viheṭhessanti. Sikkhāpade pana sati tesaṃ saṃgho sikkhāpadaṃ dassetvā saha dhammena niggahessati. Tena vuttaṃ "dummaṅkūnaṃ puggalānaṃ niggahāyā"ti.

เล่มที่ ๒๔ อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุปาลิสูตรที่ ๑”