๙. อุปาติสูตร

๙. อุปาติธาวันติสูตร

ว่าด้วยแมลงบินเข้าไฟ

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิก- เศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ในความมืดมิดแห่งราตรี พระผู้มีพระภาคประทับ นั่งในที่แจ้ง มีประทีปน้ำมันลุกโพลงอยู่

ขณะนั้น แมลงจำนวนมากตกลงรอบๆ ที่ประทีปน้ำมันเหล่านั้นถึงความทุกข์ ความพินาศย่อยยับ

พระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นแมลงจำนวนมากตกลงรอบๆ ที่ประทีป น้ำมันเหล่านั้นถึงความทุกข์ ความพินาศย่อยยับ

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งอุทานนี้ ในเวลานั้นว่า

พุทธอุทาน

สมณพราหมณ์พวกหนึ่งแล่นเลยไป ๑-

ไม่บรรลุธรรมที่เป็นสาระ ๒-

ชื่อว่าพอกพูนเครื่องพันธนาการ ๓- ใหม่ๆ ยิ่งขึ้น

ยึดมั่นในสิ่งที่ตนได้เห็นแล้วและฟังแล้วอย่างนี้

จึงตกสู่หลุมถ่านเพลิง ๔- ตลอดไป

เหมือนแมลงตกลงสู่ประทีปน้ำมันฉะนั้น

อุปาติธาวันติสูตรที่ ๙ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ แล่นเลยไป หมายถึงยึดถือขันธ์ ๕ ว่าเที่ยง งาม เป็นสุข และเป็นอัตตา (ขุ.อุ.อ. ๕๙/๓๘๒)

@๒ ธรรมที่เป็นสาระ หมายถึงศีล สมาธิ ปัญญา และวิมุตติ เป็นต้น (ขุ.อุ.อ. ๕๙/๓๘๒)

@๓ เครื่องพันธนาการ หมายถึงตัณหาและทิฏฐิ (ขุ.อุ.อ. ๕๙/๓๘๒)

@๔ หลุมถ่านเพลิง ในที่นี้หมายถึงภพ ๓ คือ กามภพ รูปภพ และอรูปภพ (ขุ.อุ.อ. ๕๙/๓๘๒)