๑. นิพพานสูตร ที่ ๑

๑ เอวมฺเม สุตํ ฯ เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา ภิกฺขูนํ ๓ นิพฺพานปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสติ สมาทเปติ สมุตฺเตเชติ สมฺปหํเสติ เต ๔ จ ภิกฺขู อฏฺฐิกตฺวา มนสิกตฺวา สพฺพญฺเจตโส สมนฺนาหริตฺวา โอหิตโสตา ธมฺมํ สุณนฺติ ฯ อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ อตฺถิ ภิกฺขเว ตทายตนํ ยตฺถ เนว ปฐวี น อาโป น เตโช น วาโย น อากาสานญฺจายตนํ น วิญฺญาณญฺจายตนํ น อากิญฺจญฺญายตนํ น เนวสญฺญานาสญฺญายตนํ นายํ โลโก น ปรโลโก น อุโภ จนฺทิมสุริยา ตมหํ ๕ ภิกฺขเว เนว อาคตึ #๑ อฏฺฐกถายํ สสฺสติ วิย ฯ ๒ ม. เทฺว ภทฺทิยา เทฺว จ สตฺตา ลกุณฺฑโก #ตณฺหาขโย ปปญฺจขโย จ กจฺจาโน อุทปานญฺจ อุเทโนติ ฯ ๓ ม. ยุ. ภิกฺขู ฯ #๔ ม. เตธ ภิกฺขู อฏฺฐึ กตฺวา ฯ ๕ อฏฺฐกถายํ ตตฺรปาหํ ฯ ม. ตตฺราปาหํ ฯ วทามิ น คตึ น ฐิตึ น จุตึ น อุปปตฺตึ อปฺปติฏฺฐํ อปฺปวตฺตํ อนารมฺมณเมว ตํ เอเสวนฺโต ทุกฺขสฺสาติ ฯ สุตฺตํ ปฐมํ ฯ