๓. โมหสูตร

๓. โมหสุตฺตวณฺณนา

ตติเย โมหนฺติ อญฺญาณํ. ตํ หิ ทุกฺเข อญฺญาณํ ทุกฺขสมุทเย อญฺญาณํ ทุกฺขนิโรเธ อญฺญาณํ ทุกฺนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อญฺญาณนฺติอาทินา นเยน วิภาเคน ๑- อเนกปฺปเภทมฺปิ มยฺหนฺติ เตน สยํ วา มุยฺหติ, มุยฺหนมตฺตเมว วา ตนฺติ โมโหติ วุจฺจติ. โส จิตฺตสฺส อนฺธภาวลกฺขโณ อญฺญาณลกฺขโณ วา, อสมฺปฏิเวธรโส อารมฺมณสภาวจฺฉาทนรโส วา, อสมฺมาปฏิปตฺติปจฺจุปฏฺฐาโน อนฺธการปจฺจุปฏฺฐาโน วา, อโยนิโสมนสิการปทฏฺฐาโน, สพฺพากุสลานํ มูลนฺติ ทฏฺฐพฺโพ. อิธาปิ ปชหถาติ ปทสฺส:-

"มูโฬฺห อตฺถํ น ชานาติ มูโฬฺห ธมฺมํ น ปสฺสติ

อนฺธตมํ ตทา โหติ ยํ โมโห สหเต นรํ. ๒-

อนตฺถชนโน โมโห ฯเปฯ ๒-

อวิชฺชา ภิกฺขเว ปุพฺพงฺคมา อกุสลานํ ธมฺมานํ สมาปตฺติยา. ๓-

โมหสมฺพนฺธโน โลโก ภพฺพรูโปว ทิสฺสติ. ๔-

โมโห นิทานํ กมฺมานํ สมุทยาย. ๕-

มูโฬฺห โข พฺราหฺมณ โมเหน อภิภูโต ปริยาทินฺนจิตฺโต

ทิฏฺฐธมฺมิกมฺปิ ภยํ เวรํ ปสวติ, สมฺปรายิกมฺปิ ภยํ เวรํ ปสวตี"ติ จ อาทินา นเยน "โย โกจิ ธมฺมา กามจฺฉนฺทาทิสงฺกิเลสธมฺเมหิ นิพฺพตฺเตตพฺโพ, อตฺถโต สพฺโพ โส โมหเหตุโก"ติ จ โมเห อาทีนวํ ตปฺปฏิปกฺขโต โมหปฺปหาเน อานิสํสญฺจ ปจฺจเวกฺขิตฺวา กามจฺฉนฺทาทิปฺปหานกฺกเมเนว ปุพฺพภาเค ตทงฺคาทิวเสน โมหํ ปชหนฺตา ตติยมคฺเคน ยถาวุตฺตโลภโทเสกฏฺฐํ โมหํ สมุจฺเฉทวเสน ปชหถาติ อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ. อนาคามิมคฺควชฺโฌ เอว หิ โมโห

@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. วิภงฺเค ๒ ขุ.อิติ. ๒๕/๘๘/๓๐๕ ๓ ขุ.อิติ. ๒๕/๔๐/๒๖๒

@๔ ขุ.อุ. ๒๕/๗๐/๒๑๑ ๕ องฺ.ติก. ๒๐/๓๔/๑๓๑ อิธาธิปฺเปโตติ. มูฬฺหาเสติ กุสลากุสลสาวชฺชานวชฺชาทิเภเท อตฺตโน หิตาหิเต สมฺมูฬฺหา. เสสํ วุตฺตนยเมว.

ตติยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.