พระสุตตันตปิฎก · ๒. ทุติยวรรค

๔. โมหสูตร

เล่มที่ ๒๕ · ข้อ ๑๙๒ · บรรทัด ๔๖๑๐

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

TIPITAKA Volume 25 : PALI ROMAN Sutta Pitaka Vol 17 : Sutta. Khu. khuddakapāṭho-dhammapadagāthā-udānaṃ-itivuttakaṃ-suttanipāto

[192] 4 Vuttaṃ hetaṃ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṃ nāhaṃ bhikkhave aññaṃ ekanīvaraṇampi samanupassāmi yena nīvaraṇena nivutā pajā dīgharattaṃ sandhāvanti saṃsaranti yathayidaṃ bhikkhave avijjānīvaraṇaṃ avijjānīvaraṇena hi bhikkhave nivutā pajā dīgharattaṃ sandhāvanti saṃsarantīti . etamatthaṃ bhagavā avoca . tatthetaṃ iti vuccati natthañño ekadhammopi yenevaṃ nivutā pajā Saṃsaranti ahorattaṃ yathā mohena āvuṭā ye ca mohaṃ pahantvāna tamokkhandhaṃ padālayuṃ na te puna saṃsaranti hetu tesaṃ na vijjatīti. Ayampi attho vutto bhagavatā iti me sutanti. Catutthaṃ.

PALI ROMAN เล่มที่ ๒๕ ข้อ ๑๙๒ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒. ทุติยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๕ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org