๖. สีลสูตร ที่ ๒

๖. ทุติยสีลสุตฺตวณฺณนา

ฉฏฺเฐ ภทฺทเกน จ สีเลนาติ กายสุจริตาทิจตุปาริสุทฺธิสีเลน. ตํ หิ อขณฺฑาทิสีลภาเวน สยญฺจ กลฺยาณํ, สมถวิปสฺสนาทิกลฺยาณคุณาวหญฺจาติ "ภทฺทกนฺ"ติ วุจฺจติ. ภทฺทิกาย จ ทิฏฺฐิยาติ กมฺมสฺสกตญาเณน เจว กมฺมปถสมฺมาทิฏฺฐิยา จ. ตตฺถ ภทฺทเกน สีเลน ปโยคสมฺปนฺโน โหติ, ภทฺทิกาย ทิฏฺฐิยา อาสยสมฺปนฺโน โหติ. อิติ ปโยคาสยสมฺปนฺโน ปุคฺคโล สคฺคูปโค โหติ. เตน วุตฺตํ "อิเมหิ โข ภิกฺขเว ทฺวีหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ปุคฺคโล ยถาภตํ นิกฺขิตฺโต, เอวํ สคฺเค"ติ. สปฺปญฺโญติ ปญฺญวา. เสสํ สุวิญฺเญยฺยเมว.

ฉฏฺฐสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.