๙. นกุหนาสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๒๕ · ข้อ ๒๑๔ · บรรทัด ๕๐๕๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. ทุติยนกุหนสุตฺตวณฺณนา
[๓๖]
นวเม อภิญฺญตฺถนฺติ กุสลาทิวิภาเคน ขนฺธาทิวิภาเคน จ สพฺพธมฺเม อภิวิสิฏฺเฐน ญาเณน อวิปรีตโต ชานนตฺถํ. ปริญฺญตฺถนฺติ เตภูมกธมฺเม "อิทํ ทุกฺขนฺ"ติอาทินา ปริชานนตฺถํ สมติกฺกมตฺถํ จ. ตตฺถ อภิญฺเญยฺยอภิชานนา จตุสจฺจวิสยา. ปริญฺเญยฺยปริชานนา ปน ยทิปิ ทุกฺขสจฺจวิสยา, ปหานสจฺฉิกิริยาภาวนาภิสมเยหิ ปน วินา นปฺปวตฺตตีติ ปหานาทโยปิ อิธ คหิตาติ เวทิตพฺพํ. เสสํ อนนฺตรสุตฺเต วุตฺตตฺถเมว.
นวมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด