๑. ปุญญกิริยาวัตถุสูตร

๒. ทุติยวรรค

หมวดที่ ๒

๑. ปุญญกิริยาวัตถุสูตร ๑-

ว่าด้วยบุญกิริยาวัตถุ

แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุทั้งหลาย บุญกิริยาวัตถุ ๒- ๓ ประการนี้

บุญกิริยาวัตถุ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. บุญกิริยาวัตถุที่สำเร็จด้วยทาน

๒. บุญกิริยาวัตถุที่สำเร็จด้วยศีล

๓. บุญกิริยาวัตถุที่สำเร็จด้วยภาวนา

ภิกษุทั้งหลาย บุญกิริยาวัตถุ ๓ ประการนี้แล”

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ผู้หวังประโยชน์สุข ควรฝึกฝนบำเพ็ญบุญนี้เท่านั้น

ที่ให้ผลเลิศติดต่อกันไป มีสุขเป็นกำไร

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเทียบ ที.ปา. ๑๑/๓๐๕/๑๙๓-๑๙๖, องฺ.อฏฺฐก. (แปล) ๒๓/๓๖/๒๙๔-๒๙๕

@๒ บุญกิริยาวัตถุ มาจากบุญกิริยา + วัตถุ แยกอธิบายความหมายได้ดังนี้ (๑) บุญกิริยา หมายถึงการตั้งใจ

@บำเพ็ญบุญ (๒) วัตถุ หมายถึงที่ตั้งหรือเหตุให้เกิดอานิสงส์ต่างๆ ดังนั้น บุญกิริยาวัตถุ จึงหมายถึงการ

@บำเพ็ญบุญอันเป็นที่ตั้งหรือเป็นเหตุให้เกิดอานิสงส์ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๓/๓๖/๒๕๖-๒๕๗, ขุ.อิติ.อ. ๖๐/๒๓๒,

@องฺ.อฏฺฐก.ฏีกา ๓/๓๖/๒๙๒-๒๙๓)

คือควรบำเพ็ญทาน ควรประพฤติธรรมสม่ำเสมอ

และควรเจริญเมตตาภาวนา

บัณฑิต ครั้นเจริญธรรม ๓ ประการ

ที่เป็นเหตุให้เกิดสุขดังกล่าวมานี้แล้ว

ย่อมเข้าถึงโลกที่มีสุข ปราศจากการเบียดเบียนกัน

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ปุญญกิริยาวัตถุสูตรที่ ๑ จบ