๓. สังฆาฏิสูตร

[๒๗๒] ๓ สงฺฆาฏิกณฺเณ เจปิ ภิกฺขเว ภิกฺขุ คเหตฺวา ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต อนุพนฺโธ อสฺส ปาเท ปาทํ นิกฺขิปนฺโต โส จ โหติ อภิชฺฌาลุ กาเมสุ ติพฺพสาราโค พฺยาปนฺนจิตฺโต ปทุฏฺฐมนสงฺกปฺโป มุฏฺฐสฺสติ อสมฺปชาโน อสมาหิโต วิพฺภนฺตจิตฺโต ปากตินฺทฺริโย อถ โข โส อารกา ว มยฺหํ อหญฺจ ตสฺส ฯ ตํ กิสฺส เหตุ ธมฺมํ หิ โส ภิกฺขเว ภิกฺขุ น ปสฺสติ ธมฺมํ #๑ ม. ยุ. โส จ โหติ ฯ ๒ คูธคตนฺติปิ ฯ ๓ โป. ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ #๔ โป. ม. ยุ. ฉวาลาตํว นสฺสติ ฯ ๕ กาสาวกณฺฐา พหโว ปาปธมฺมา อสญฺญตา #ปาปา ปาเปหิ กมฺเมหิ นิรยํ เต อุปปชฺชเร ฯ อปสฺสนฺโต มํ ๑ น ปสฺสติ โยชนสเต เจปิ โส ภิกฺขเว ภิกฺขุ วิหเรยฺย โส จ โหติ อนภิชฺฌาลุ กาเมสุ น ติพฺพสาราโค อพฺยาปนฺนจิตฺโต อปฺปทุฏฺฐมนสงฺกปฺโป อุปฏฺฐิตสติ สมฺปชาโน สมาหิโต เอกคฺคจิตฺโต สํวุตินฺทฺริโย อถ โข โส สนฺติเกว มยฺหํ อหญฺจ ตสฺส ฯ ตํ กิสฺส เหตุ ธมฺมํ หิ โส ภิกฺขเว ภิกฺขุ ปสฺสติ ธมฺมํ ปสฺสนฺโต มํ ปสฺสตีติ ฯ อนุพนฺโธปิ เจ อสฺส มหิจฺโฉ ว ๒ วิฆาตวา เอชานุโค อเนชสฺส นิพฺพุตสฺส อนิพฺพุโต คิทฺโธ โส วีตเคธสฺส ๓ ปสฺส ยาวญฺจ อารกา ฯ โย จ ธมฺมมภิญฺญาย ธมฺมมญฺญาย ปณฺฑิโต รหโทว นิวาโต จ อเนโช วูปสมฺมติ อเนโช โส อเนชสฺส นิพฺพุตสฺส จ นิพฺพุโต อคิทฺโธ วีตเคธสฺส ปสฺส ยาวญฺจ สนฺติเกติ ฯ ตติยํ ฯ