๖. ธรรมจริยสูตร

๖. ธัมมจริยสูตร

ว่าด้วยการประพฤติธรรม

(พระผู้มีพระภาคตรัสแก่คฤหัสถ์และบรรพชิตทั้งหลายดังนี้)

พระอริยะทั้งหลายกล่าวการประพฤติธรรม ๑-

และการประพฤติพรหมจรรย์ ๒- ทั้ง ๒ นี้ว่า เป็นรัตนะอันสูงสุด

ถ้าบุคคลออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิต

หากผู้ที่บวชแล้วนั้นเป็นคนปากร้าย

ชอบเบียดเบียนผู้อื่นดุจสัตว์ป่า

ชีวิตของเขาชื่อว่าต่ำทรามที่สุด

เพราะมีแต่จะทำให้ธุลีคือกิเลสพอกพูนในใจของตน

ภิกษุผู้ชอบทะเลาะ ถูกโมหะปิดบัง

แม้เพื่อนพรหมจารีผู้มีศีลตักเตือนแล้ว

ก็ไม่ยอมรับรู้ธรรมวินัยที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว

ภิกษุผู้ถูกอวิชชาหุ้มห่อแล้ว

ชอบเบียดเบียนพระอริยะผู้อบรมตนแล้ว

ไม่รู้ว่าเป็นความเศร้าหมองและเป็นหนทางให้ตกนรก

@เชิงอรรถ :

@๑ การประพฤติธรรม หมายถึงการประพฤติสุจริต มีกายสุจริต เป็นต้น (ขุ.สุ.อ. ๒/๒๗๗/๑๒๑)

@๒ พรหมจรรย์ หมายถึงมัคคพรหมจรรย์ (ขุ.สุ.อ. ๒/๒๗๗/๑๒๑)

ภิกษุเมื่อไม่รู้เช่นนั้น ก็ต้องเกิดในอบาย

ออกจากครรภ์สู่ครรภ์ ออกจากที่มืดสู่ที่มืด

ภิกษุผู้เช่นนั้นเมื่อตายไปย่อมได้รับทุกข์

บุคคลใดมีความประพฤติเสียหายเช่นนี้ตลอดกาลนาน

พึงเป็นผู้เต็มด้วยบาป เหมือนหลุมคูถที่เต็มอยู่นานปี

บุคคลนั้นเป็นผู้มีกิเลสเพียงดังเนิน ชำระให้หมดจดได้ยาก

ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงรู้จักบุคคลผู้อาศัยเรือน ๑-

มีความปรารถนาชั่ว มีความดำริชั่ว

มีอาจาระและโคจรชั่ว เช่นนี้

เธอทั้งหลายพึงเป็นผู้พร้อมเพรียงกัน เลิกคบบุคคลนั้น

จงกำจัดผู้ที่ไม่มีคุณธรรมในใจเหมือนแกลบออกเสีย

จงคร่าผู้ทุศีลออกจากหมู่

เหมือนคนกำจัดหยากเยื่อออกจากบ้าน ฉะนั้น

ต่อจากนั้น เธอทั้งหลายจงขับไล่ผู้ที่มิใช่สมณะ

แต่แต่งกายเลียนแบบสมณะออกไปจากสงฆ์

เหมือนคนคัดข้าวลีบทิ้ง ฉะนั้น

ครั้นกำจัดพวกปรารถนาชั่ว

มีอาจาระและโคจรชั่วออกได้แล้ว

เธอทั้งหลายผู้มีศีลบริสุทธิ์

จงเคารพยำเกรงกันอยู่ร่วมกับท่านผู้บริสุทธิ์

หลังจากนั้น เธอทั้งหลายจงเป็นผู้สามัคคีกัน

มีปัญญารักษาตน จักทำที่สุดแห่งทุกข์ได้

ธัมมจริยสูตรที่ ๖ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ อาศัยเรือน ในที่นี้หมายถึงอาศัยกามคุณ ๕ ประการ (ขุ.สุ.อ. ๒/๒๘๓/๑๒๓)