๑๑. ราหุลสูตร

๑๑. ราหุลสูตร

ว่าด้วยพระพุทโธวาทที่ตรัสโปรดพระราหุล

(พระผู้มีพระภาคตรัสถามท่านพระราหุลดังนี้)

เพราะความสนิทสนมกันเกินไป

เธอนึกดูหมิ่นบัณฑิต ๑- บ้างหรือไม่

การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์ ๒-

เธอยังใส่ใจนอบน้อมอยู่หรือไม่

(ท่านพระราหุลทูลตอบดังนี้)

ถึงจะมีความสนิทสนมกันมากสักเพียงใด

ข้าพระองค์ก็ไม่เคยนึกดูหมิ่นบัณฑิตเลย

การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์

ข้าพระองค์ก็ยังใส่ใจนอบน้อมอยู่เสมอ

(พระผู้มีพระภาคตรัสโอวาทดังนี้)

เธอละกามคุณ ๕ ซึ่งน่ารัก น่ารื่นรมย์ใจแล้ว

ออกจากเรือนบวชด้วยศรัทธา

จงทำที่สุดแห่งทุกข์เถิด ๓-

@เชิงอรรถ :

@๑ บัณฑิต ในที่นี้พระผู้มีพระภาคตรัสหมายเอาพระสารีบุตร (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)

@๒ การชูคบเพลิง ในที่นี้หมายถึงการแสดงธรรม (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)

@๓ ดูเทียบ ขุ.เถร. (แปล) ๒๖/๑๙๕/๓๖๖

เธอจงคบกัลยาณมิตร ยินดีเสนาสนะอันสงัด

ปราศจากเสียงอึกทึกครึกโครม

จงเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค

เธอจงอย่าทำความอยากในปัจจัย ๔ เหล่านี้ คือ

จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัชที่เกิดขึ้น

เธออย่ากลับมายังโลกนี้อีกเลย

เธอจงเป็นผู้สำรวมในปาติโมกข์ และอินทรีย์ ๕

จงเจริญกายคตาสติกัมมัฏฐาน

จงเป็นผู้เบื่อหน่ายในสังสารวัฏให้มาก

จงเว้นสุภนิมิตอันเป็นเหตุให้เกิดราคะเสีย

จงเจริญสมาธิจิตด้วยอสุภภาวนา

จนจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง และตั้งมั่นด้วยดี ๑-

จงเจริญกัมมัฏฐานที่ไม่มีนิมิต จงละมานานุสัยกิเลส

เพราะละมานะได้นั่นเอง เธอก็จะเป็นผู้สงบระงับ

ทราบว่า พระผู้มีพระภาคตรัสสอนท่านพระราหุลด้วยคาถาเหล่านี้อยู่เนืองๆ ด้วยประการฉะนี้

ราหุลสูตรที่ ๑๑ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ มีอารมณ์เป็นหนึ่ง หมายถึงแน่วแน่ด้วยอุปจารสมาธิ ตั้งมั่นด้วยดี หมายถึงตั้งมั่นแนบแน่นด้วยอัปปนาสมาธิ

@(ขุ.สุ.อ. ๒/๓๔๔/๑๖๐)