๔. กุมารกสูตร

[๑๑๕] ๔ เอวมฺเม สุตํ ฯ เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลา กุมารกา อนฺตรา จ สาวตฺถึ อนฺตรา จ เชตวนํ มจฺฉเก พาเธนฺติ ๒ ฯ อถ โข ภควา ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย สาวตฺถึ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ฯ อทฺทสา โข ภควา เต สมฺพหุเล กุมารเก อนฺตรา จ สาวตฺถึ อนฺตรา จ เชตวนํ มจฺฉเก พาเธนฺเต ทิสฺวาน เยน กุมารกา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา เต กุมารเก เอตทโวจ ภายถ โว ตุเมฺห กุมารกา ทุกฺขสฺส อปฺปิยํ โว ทุกฺขนฺติ ฯ เอวํ ภนฺเต ภายาม มยํ ภนฺเต #๑ ม. สพฺพตฺถ สมาทิยีติ ทิสฺสติ ฯ ๒ โป. โพเธนฺติ ฯ ทุกฺขสฺส อปฺปิยํ โน ทุกฺขนฺติ ฯ อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ สเจ ภายถ ทุกฺขสฺส สเจ โว ทุกฺขมปฺปิยํ มากตฺถ ปาปกํ กมฺมํ อาวี วา ยทิ วา รโห สเจ จ ๑ ปาปกํ กมฺมํ กริสฺสถ กโรถ วา น โว ทุกฺขา มุตฺตฺยตฺถิ อุเปจฺจาปิ ปลายตนฺติ ๒ ฯ จตุตฺถํ ฯ