๑๐. จูฬปันถกสูตร

๑๐. จูฬปันถกสูตร

ว่าด้วยพระจูฬปันถกเถระ

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิก- เศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระจูฬปันถกนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้าในที่ไม่ไกลจากพระผู้มีพระภาค

พระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นท่านพระจูฬปันถกผู้กำลังนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรงดำรงสติไว้เฉพาะหน้าอยู่

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งอุทานนี้ ในเวลานั้นว่า

@เชิงอรรถ :

@๑ ม.อุ. ๑๔/๒๓๗/๒๐๓, ขุ.ชา. (แปล) ๒๗/๑๑/๓๐๒

พุทธอุทาน

ภิกษุมีกายที่ตั้งมั่น มีจิตที่ตั้งมั่น

กำลังยืน เดิน นั่ง หรือนอนก็ตาม ก็ดำรงสตินี้ไว้มั่น

เธอพึงได้คุณวิเศษทั้งเบื้องต้นและเบื้องปลาย

ครั้นได้คุณวิเศษทั้งเบื้องต้นและเบื้องปลายแล้ว

พึงถึงสถานที่ที่มัจจุราชมองไม่เห็น

จูฬปันถกสูตรที่ ๑๐ จบ

โสณเถรวรรคที่ ๕ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปิยตรสูตร ๒. อัปปายุกสูตร

๓. สุปปพุทธกุฏฐิสูตร ๔. กุมารกสูตร

๕. อุโปสถสูตร ๖. โสณสูตร

๗. กังขาเรวตสูตร ๘. สังฆเภทสูตร

๙. สธายมานสูตร ๑๐. จูฬปันถกสูตร