โดยนัยที่ท่านกล่าวไว้ในปาปิจฉตานิทเทสว่า ๑-

"ภิกษุเป็นผู้ไม่มีศรัทธาเลย ย่อมปรารถนาว่า ชนจงรู้จักเราว่า ผู้มีศรัทธา" เป็นต้น. ____________________________ ๑- อภิ. วิ. เล่ม ๓๕/ข้อ ๘๖๘.

บทว่า ปุเรกฺขารํ คือ ซึ่งบริวาร.

อธิบายว่า ภิกษุผู้พาลตั้งอยู่ในความประพฤติด้วยอำนาจความอยากอย่างนี้ว่า "ไฉนหนอ ภิกษุในวิหารทั้งสิ้น พึงแวดล้อมเราถามปัญหาอยู่" ชื่อว่าย่อมปรารถนาความแวดล้อมในภิกษุทั้งหลาย.