พระเถระ : นี่จักชื่อว่าติสสะ

ได้ยินว่า พระเถระในเวลาเป็นคฤหัสถ์ ได้มีชื่อว่าอุปติสสมาณพ แม้มารดาของเด็กนั้น ก็คิดว่า “เราไม่ควรทำลายอัธยาศัยของบุตร” พวกญาติครั้นทำมงคล คือการขนานนามแห่งเด็กอย่างนั้นแล้ว ในมงคลคือการบริโภคอาหารของเด็กนั้นก็ดี ในมงคลคือการเจาะหูของเด็กนั้นก็ดี ในมงคลคือการนุ่งผ้าของเด็กนั้นก็ดี ในมงคลคือการโกนจุกของเด็กนั้นก็ดี ได้ถวายข้าวมธุปายาสอันมีน้ำน้อยแก่ภิกษุประมาณ ๕๐๐ รูป มีพระสารีบุตรเถระเป็นประธาน

เด็กเจริญวัยแล้ว กล่าวกับมารดาในเวลามีอายุ ๗ ขวบว่า “แม่ ฉันจักบวชในสำนักของพระเถระ” มารดานั้นรับว่า “ดีละ ลูก เมื่อก่อนแม่ก็ได้หมายใจไว้ว่า “เราไม่ควรทำลายอัธยาศัยของลูก” เจ้าจงบวชเถิด ลูก” แล้วให้คนนิมนต์พระเถระมา ถวายภิกษาแก่พระเถระนั้นผู้มาแล้วกล่าวว่า “ท่านเจ้าข้า ทาสของท่านกล่าวว่า “จักบวช” พวกดิฉันจักพาทาสของท่านนี้ไปยังวิหาร” ในเวลาเย็น ส่งพระเถระไปแล้ว ในเวลาเย็นพาบุตรไปยังวิหารด้วยสักการะ และสัมมานะเป็นอันมากแล้วก็มอบถวายพระเถระ

พระเถระกล่าวกับเด็กนั้นว่า “ติสสะ ชื่อว่าการบวชเป็นของที่ทำได้ยาก เมื่อความต้องการด้วยของร้อนมีอยู่ ย่อมได้ของเย็น เมื่อความต้องการด้วยของเย็นมีอยู่ ย่อมได้ของร้อน ชื่อว่านักบวชทั้งหลาย ย่อมเป็นอยู่โดยลำบาก ก็เธอเสวยความสุขมาแล้ว” เด็กติสสะรับรองว่า “ท่านขอรับ กระผมจักสามารถทำได้ทุกอย่าง ตามทำนองที่ท่านบอกแล้ว” กัมมัฏฐานที่พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ไม่เคยทรงละ