อุบาสกแลดูภิกษุเหล่านั้น จำพระมหาสาวกแม้ทั้งหมดได้ นับตั้งแต่พระธรรมเสนาบดีเป็นต้น เขามีสรีระอันปีติถูกต้องแล้วหาระหว่างมิได้ กล่าวว่า “ท่านขอรับ ขอท่านจงหยุดก่อนเถิด" แล้วเข้าไปยังบ้านโดยเร็ว ป่าวร้องว่า “พระอสีติมหาสาวกผู้เป็นเจ้าทั้งหลายเหล่านี้นับแต่พระสารีบุตรเถระเป็นต้นมายังสำนักของสามเณรกับ บริวารของตนๆ ท่านทั้งหลายจงถือเอาเครื่องใช้มีเตียง ตั้ง เครื่องปูลาด ประทีปและน้ามันเป็นต้น ออกไปโดยเร็วเถิด”

ทันใดนั่นเอง พวกมนุษย์ขนเตียงเป็นต้น เดินติดตามรอยพระเถระไป เข้าไปยังวิหารพร้อมกับพระเถระทั้งหลายนั่นแหละ สามเณรจำหมู่ภิกษุได้ รับบาตรและจีวรของพระมหาเถระ ๒-๓ องค์แล้ว ได้ทำวัตร เมื่อสามเณรนั้นจัดแจงที่อยู่เพื่อพระเถระทั้งหลาย เก็บบาตรและจีวรอยู่นั่นแล ก็มืดพอดี พระสารีบุตรเถระกล่าวกับพวกอุบาสกว่า “อุบาสกทั้งหลายพวกท่นไปเถิด ความมืดเกิดแก่พวกท่านแล้ว”

พวกอุบาสก : ท่านผู้เจริญ วันนี้เป็นวันฟังธรรม พวกกระผมจักยังไม่ไป จักฟังธรรม ในกาลก่อนแต่นี้ แม้การฟังธรรมก็มิได้มีแก่กระผมทั้งหลาย

พระเถระ : สามเณร ถ้ากระนั้น เธอจงตามประทีปประกาศเวลาฟังธรรมเถิด