๒- สทนฺตํ ให้เป็นสัตว์ที่ฝึกดีแล้ว. ฝึกตนดีแล้วย่อมไปสู่ที่ไม่เคยไปได้

พระศาสดารับสั่งให้เรียกภิกษุนั้นมาแล้ว ตรัสถามว่า "เขาว่า เธอพูดอย่างนั้นจริงหรือ?" เมื่อภิกษุนั้นทูลรับว่า "จริง พระเจ้าข้า"

ทรงติเตียนภิกษุนั้นแล้ว ตรัสว่า "บุรุษเปล่า เธอต้องการอะไรด้วยยานคือช้าง หรือยานอย่างอื่นที่ฝึกแล้ว? เพราะชื่อว่าคนผู้สามารถเพื่อจะไปสู่สถานที่ไม่เคยไปด้วยยานเหล่านี้ หามีไม่ แต่ผู้มีตนฝึกดีแล้วอาจไปสู่สถานที่ไม่เคยไปได้ เพราะฉะนั้น เธอจงฝึกตนเท่านั้น เธอจะต้องการอะไรด้วยการฝึกสัตว์พาหนะเหล่านั้น"

แล้วตรัสพระคาถานี้ว่า :-