๙. นกุหนาสูตร ที่ ๒
๙. ทุติยนกุหนสุตฺตวณฺณนา
[๓๖] นวเม อภิญฺญตฺถนฺติ กุสลาทิวิภาเคน ขนฺธาทิวิภาเคน จ สพฺพธมฺเม อภิวิสิฏฺเฐน ญาเณน อวิปรีตโต ชานนตฺถํ. ปริญฺญตฺถนฺติ เตภูมกธมฺเม "อิทํ ทุกฺขนฺ"ติอาทินา ปริชานนตฺถํ สมติกฺกมตฺถํ จ. ตตฺถ อภิญฺเญยฺยอภิชานนา จตุสจฺจวิสยา. ปริญฺเญยฺยปริชานนา ปน ยทิปิ ทุกฺขสจฺจวิสยา, ปหานสจฺฉิกิริยาภาวนาภิสมเยหิ ปน วินา นปฺปวตฺตตีติ ปหานาทโยปิ อิธ คหิตาติ เวทิตพฺพํ. เสสํ อนนฺตรสุตฺเต วุตฺตตฺถเมว.
นวมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.