ตติยคาถา อยํ สงฺเขปตฺโถ:- ยญฺเจ ภุญเชยฺย ทุสฺสีโล นิสฺสีลปุคฺคโล กายาทีหิ อสญฺญโต รฏฺฐวาสีหิ สทฺธาทินฺนํ ยํ รฏฺฐปิณฺฑํ "สมโณมฺหี"ติ
@๔ วิ.มหาวิ. ๑/๒๓๐/๑๖๓, สํ.นิ. ๑๖/๒๑๘/๒๔๗ ปฏิชานนฺโต คเหตฺวา ภุญฺเชยฺย, ตโต อาทิตฺโต อคฺคิวณฺโณ อโยคุโฬว ภุตฺโต เสยฺโย สุนฺทรตโร, กึการณา? ตปฺปจฺจยา หิสฺส เอโกว อตฺตภาโว ฌาเยยฺย, ทุสฺสีโล ปน หุตฺวา สทฺธาเทยฺยํ ภุญฺชิตฺวา อเนกานิปิ ชาติสตานิ นิรเย อุปปชฺเชยฺยาติ.
เอกาทสมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.