[๙๐๓] อิทานิ ยสฺมา เต "อิมเมว สจฺจนฺ"ติ วทนฺตา ทิฏฺฐิคติกวาทิโน กทาจิ กตฺถจิ กตฺถจิ ปสํสมฺปิ ลภนฺติ, ยํ เอตํ ปสํสาสงฺขาตํ วาทผลํ, ตํ อปฺปํ ราคาทีนํ สมาย สมตฺถํ น โหติ, โก ปน วาโท ทุติเย นินฺทาผเล, ตสฺมา เอตมตฺถํ ทสฺเสนฺโต อิมํ ตาว วิสฺสชฺชนคาถมาห "อปฺปํ หิ เอตํ น อลํ สมาย, ทุเว วิวาทสฺส ผลานิ พฺรูมี"ติอาทิ. ตตฺถ ทุเว วิวาทสฺส ผลานีติ นินฺทา ปสํสา จ, ชยปราชยาทีนิ วา ตํสภาคภูตานิ. ๑- เอตมฺปิ ทิสฺวาติ "นินฺทา อนิฏฺฐา เอว, ปสํสา นาลํ สมายา"ติ เตวมฺปิ ๒- วิวาทผเล อาทีนวํ ทิสฺวา. เขมาภิปสฺสํ อวิวาทภูมินฺติ อวิวาทภูมึ นิพฺพานํ "เขมนฺ"ติ ปสฺสมาโน.

[๙๐๔] เอวํ หิ อวิวทมาโน:- ยา กาจิมาติ คาถา. ตตฺถ สมฺมุติโยติ ทิฏฺฐิโย. ปุถุชฺชาติ ปุถุชฺชนสมฺภวา. ๓- โส อุปยํ กิเมยฺยาติ โส อุปคนฺตพฺพฏฺเฐน อุปยํ รูปาทีสุ เอกมฺปิ ธมฺมํ กึ อุเปยฺย, เกน วา การเณน อุเปยฺย. ทิฏฺเฐ สุเต ขนฺติมกุพฺพมาโนติ ทิฏฺฐสุตสุทฺธีสุ เปมํ อกโรนฺโต.

[๙๐๕] อิโต พาหิรา ปน:- สีลุตฺตมาติ คาถา. ตสฺสตฺโถ:- สีลํเยว "อุตฺตมนฺ"ติ มญฺญมานา สีลุตฺตมา เอเก โภนฺโต สํยมมตฺเตน สุทฺธึ วทนฺติ, หตฺถิวตาทิญฺจ วตํ สมาทาย อุปฏฺฐิตา, อิเธว ทิฏฺฐิยํ อสฺส สตฺถุโน สุทฺธินฺติ ภวูปนีตา ภวชฺโฌสิตา สมานา วทนฺติ, อปิจ เต กุสลา วทานา "กุสลา มยนฺ"ติ เอวํวาทา.

[๙๐๖] เอวํ สีลุตฺตเมสุ จ เตสุ ตถา ปฏิปนฺโน โย โกจิ:- สเจ จุโตติ คาถา. ตสฺสตฺโถ:- สเจ ตโต สีลวตโต ปรวิจฺฉนฺทเนน วา อนสมฺภุณนฺโต วา จุโต โหติ, โส ตํ สีลพฺพตาทิกมฺมํ ปุญฺญาภิสงฺขาราทิกมฺมํ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. มหาวิยูหสูตร”