[๙๑๔] โย ปน ๔- วิปรีโต พาหิตปาปตฺตา พฺราหฺมโณ, ตสฺส:- น พฺราหฺมณสฺส ปรเนยฺยมตฺถีติ คาถา. ตสฺสตฺโถ:- พฺราหฺมณสฺส หิ "สพฺเพ สงฺขารา อนิจฺจา"ติอาทินา ๕- นเยน สุทิฏฺฐตฺตา ปเรน เนตพฺพํ ญาณํ นตฺถิ, ทิฏฺฐิธมฺเมสุ "อิทเมว สจฺจนฺ"ติ วินิจฺฉินิตฺวา สมุคฺคหีตมฺปิ นตฺถิ. กึการณา ๖-

@๓ ก. อถิกา ๔ ฉ.ม. วา ปน

@๕ ขุ.ธ. ๒๕/๒๗๗/๖๔ ๖ ฉ.ม. ตํการณํ โส ทิฏฺฐิกลหานิ อตีโต, น จ โส เสฏฺฐโต ปสฺสติ ธมฺมมญฺญํ อญฺญตฺร สติปฏฺฐานาทีหิ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๓๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. มหาวิยูหสูตร”