เรื่องนางสุมนาเทวี

(พระผู้มีพระภาคทรงปรารภนางสุมนาเทวีธิดาคนเล็กของเศรษฐีซึ่งเสียชีวิตจึง ตรัสพระคาถานี้แก่อนาถบิณฑิกเศรษฐี ดังนี้)

[๑๘] ผู้ทำบุญไว้ ย่อมเพลิดเพลินใจในโลกนี้

ตายไปแล้วก็ยังเพลิดเพลินใจในโลกหน้า