ก็จะข้ามพ้นความทะยานอยากในปัจจัยซึ่งเป็นดุจเหวลึกนี้ได้

[๗๑๓] มุนีควรเป็นผู้มีท้องพร่อง ฉันอาหารแต่พอประมาณ

มีความปรารถนาน้อย ปราศจากความละโมบ

หมดความกระหายหิวด้วยความอยาก ไม่มีความอยากอีกต่อไป