และเหมือนช้างมาตังคะละทิ้งโขลงอยู่ตัวเดียวในป่า ฉะนั้น

[๓๓๐] การเที่ยวไปของบุคคลผู้เดียวเป็นความประเสริฐ

เพราะคุณเครื่องความเป็นสหาย ๑- ไม่มีในคนพาล

อนึ่ง บุคคลควรมีความขวนขวายน้อย