๕. ติโรกุฑฑเปตวัตถุ

๕. ติโรกุฑฑเปตวัตถุ ๑-

เรื่องเปรตอยู่นอกฝาเรือน

พวกเปรตพากันมาสู่เรือนของตน

บ้างยืนอยู่ที่ฝาเรือนด้านนอก

บ้างยืนอยู่ที่ทางสี่แพร่งสามแพร่ง

บ้างยืนพิงอยู่ที่บานประตู

เมื่อมีข้าวและน้ำดื่มมากมาย

เมื่อของเคี้ยวของกินถูกจัดเตรียมไว้แล้ว

ญาติสักคนก็ไม่นึกถึงเปรตเหล่านั้น

เพราะกรรมของสัตว์ทั้งหลายเป็นปัจจัย

เหล่าชนผู้อนุเคราะห์

ย่อมให้อาหารและน้ำดื่มที่สะอาดประณีต

เหมาะแก่พระสงฆ์ตามกาล

อุทิศให้ญาติทั้งหลาย(ที่เกิดเป็นเปรต)อย่างนี้ว่า

ขอทานนี้จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลาย

ขอญาติทั้งหลายจงเป็นสุขเถิด

ส่วนญาติที่เกิดเป็นเปรตเหล่านั้น

พากันมาประชุมพร้อมกัน ณ ที่ให้ทานนั้น

ย่อมอนุโมทนาในอาหารและน้ำดื่มเป็นอันมากโดยเคารพว่า

@เชิงอรรถ :

@๑ เหมือนเล่ม ๒๕

เพราะเหตุแห่งญาติเหล่าใดพวกเราจึงได้สมบัติเช่นนี้

ขอญาติเหล่านั้นของพวกเราจงมีอายุยืน

อนึ่ง การบูชาญาติผู้เป็นทายกก็ได้ทำแก่พวกเราแล้ว

และทายกก็ไม่ไร้ผล

ก็ในเปตวิสัยนั้น ไม่มีกสิกรรม(การทำไร่ไถนา)

ไม่มีโครักขกรรม(การเลี้ยงวัวไว้ขาย)

ไม่มีพาณิชกรรม(การค้าขาย)เช่นนั้น

การแลกเปลี่ยนซื้อขายด้วยเงินก็ไม่มี

ผู้ที่ตายไปเป็นเปรตในเปตวิสัยนั้น

ดำรงชีพอยู่ด้วยผลทานที่พวกญาติอุทิศให้จากมนุษยโลกนี้

น้ำฝนตกลงมาในที่ดอนย่อมไหลไปสู่ที่ลุ่มฉันใด

ทานที่ทายกอุทิศให้จากมนุษยโลกนี้

ย่อมสำเร็จผลแน่นอนแก่เปรตทั้งหลายฉันนั้นเหมือนกัน

ห้วงน้ำที่เต็มย่อมยังสมุทรสาครให้เต็มเปี่ยมฉันใด

ทานที่ทายกอุทิศให้จากมนุษยโลกนี้

ย่อมสำเร็จแก่เปรตทั้งหลายฉันนั้นเหมือนกัน

กุลบุตรเมื่อระลึกถึงอุปการะที่ญาติผู้ละไปแล้วทำไว้ในกาลก่อนว่า

ผู้นั้นได้ให้สิ่งนี้แก่เรา ได้ทำสิ่งนี้แก่เรา

ได้เป็นญาติ มิตร และสหายของเรา

ก็ควรถวายทักษิณาทานอุทิศให้แก่ญาติผู้ละไปแล้ว

การร้องไห้ ความเศร้าโศก

หรือความร่ำไห้คร่ำครวญอย่างอื่นใด

ใครๆ ไม่ควรทำเลย เพราะการร้องไห้เป็นต้นนั้น

ไม่เป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว

ญาติทั้งหลายก็ยังคงสภาพอยู่อย่างนั้น

ส่วนทักษิณาทานนี้แหละที่ตั้งไว้ดีแล้วในพระสงฆ์

ย่อมสำเร็จประโยชน์เกื้อกูลแก่เปรตนั้นโดยทันทีสิ้นกาลนาน

ญาติธรรม ๑- นี้นั้นท่านแสดงออกแล้ว

การบูชาญาติที่ตายไปท่านทำอย่างยิ่งใหญ่แล้ว

ทั้งกำลังกายของภิกษุท่านก็เพิ่มให้แล้ว

เป็นอันว่าท่านสะสมบุญไว้มิใช่น้อยเลย

ติโรกุฑฑเปตวัตถุที่ ๕ จบ

๖. ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ

เรื่องนางเปรตกินลูกคราวละ ๕ ตน

(พระสังฆเถระถามว่า)

เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป

หมู่แมลงวันพากันไต่ตอมเกลื่อนกล่น

เธอเป็นใครกันเล่ามายืนอยู่ในที่นี้

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก

ได้รับความลำบาก เพราะทำกรรมชั่วไว้

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

เวลาเช้า คลอดลูก ๕ คน เวลาเย็นอีก ๕ คน

แล้วกินลูกเหล่านั้นทั้งหมด

แต่ก็ยังไม่อาจบรรเทาความหิวของดิฉันได้

@เชิงอรรถ :

@๑ ธรรมคือการสงเคราะห์ญาติ