๗. สัตตปุตตขาทิกเปตวัตถุ

๗. สัตตปุตตขาทิกเปติวัตถุ

เรื่องนางเปรตกินลูกคราวละ ๗ ตน

(พระมหาเถระถามนางเปรตตนหนึ่งว่า)

เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป หมู่แมลงวันพากันไต่ตอมเกลื่อนกล่น

เธอเป็นใครกันเล่ามายืนอยู่ในที่นี้

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก

ได้รับความลำบาก เพราะทำกรรมชั่วไว้

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

เวลาเช้า คลอดลูก ๗ คน เวลาเย็นอีก ๗ คน

แล้วกินลูกเหล่านั้นทั้งหมด

แต่ก็ยังไม่อาจบรรเทาความหิวของดิฉันได้

หัวใจของดิฉันถูกความหิวแผดเผาสุมอยู่

ดิฉันเป็นดังถูกไฟเผาในที่อันร้อนยิ่ง

ไม่ได้ประสบความเย็นเลย

(พระเถระถามว่า)

เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงต้องกินเนื้อลูก

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

เมื่อก่อนดิฉันมีลูก ๒ คน ลูก ๒ คนนั้นกำลังหนุ่มแน่น

ดิฉันนั้นประกอบด้วยกำลังคือลูก ๑- จึงดูหมิ่นสามีของตน

ภายหลังสามีโกรธดิฉัน จึงได้หาภรรยามาอีก

และภรรยาใหม่นั้นตั้งครรภ์ ดิฉันได้คิดร้ายต่อนาง

มีใจประทุษร้ายได้ทำให้นางแท้ง

ภรรยาใหม่นั้นตั้งครรภ์ ๓ เดือนเท่านั้น ก็ตกเลือด

ครั้งนั้น มารดาของนางโกรธแล้ว

เชิญพวกญาติของดิฉันมาประชุมซักถาม

ให้ดิฉันสาบาน และขู่เข็ญดิฉันให้กลัว

@เชิงอรรถ :

@๑ ถือตัวว่ามีลูก

ส่วนดิฉันนั้นได้กล่าวคำสาบานเท็จอย่างรุนแรงว่า

ถ้าดิฉันทำความชั่วอย่างนี้จริง ขอให้ดิฉันกินเนื้อลูกเถิด

เพราะผลกรรมคือการทำลายสัตว์มีชีวิต

และการกล่าวเท็จทั้ง ๒ อย่างนั้น

ดิฉันจึงมีกายเปื้อนหนองและเลือด กินเนื้อลูก

สัตตปุตตขาทิกเปติวัตถุที่ ๗ จบ