พระสุตตันตปิฎก · ๒. อุพพรีวรรค

๗. ธนปาลเปตวัตถุ

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๐๔ · บรรทัด ๓๕๖๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๐๔] |๑๐๔.๒๐๗| ๗ นคฺโค ทุพฺพณฺณรูโปสิ กีโส ธมนิสณฺฐิโต อุปฺผาสุลิโก กีสิโก โก นุ ตฺวํ อสิ มาริสาติ ฯ |๑๐๔.๒๐๘| อหํ ภทนฺเต เปโตมฺหิ ทุคฺคโต ยมโลกิโก ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คโตติ ฯ |๑๐๔.๒๐๙| กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ กิสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คโตติ ฯ |๑๐๔.๒๑๐| นครํ อตฺถิ ทสนฺนานํ ๕- เอรกจฺฉนฺติ วิสฺสุตํ ตตฺถ เสฏฺฐี ปุเร อาสึ ธนปาโลติ มํ วิทู ฯ |๑๐๔.๒๑๑| อสีติ สกฏวาหานํ หิรญฺญสฺส อโหสิ เม ปหูตํ เม ชาตรูปํ มุตฺตาเวฬุริยา พหู ฯ |๑๐๔.๒๑๒| ตาว มหาธนสฺสาปิ ๖- น เม ทาตุํ ปิยํ อหุ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ภาติก ฯ ๒ ยุ. วินิวตฺตยติ ฯ ๓ ยุ. อมจฺจปริจาริกา ฯ ๔ ยุ. อเนฺวสิ ฯ @ ๕ ม. ปณฺณานํ ฯ ๖ ยุ. มหทฺธนสฺสามิ ฯ ปิทหิตฺวา ทฺวารํ ภุญฺชามิ ๑- มา มํ ยาจนกาทฺทสุํ ฯ |๑๐๔.๒๑๓| อสทฺโธ มจฺฉรี วาสึ ๒- กทริโย ปริภาสโก ททนฺตานํ กโรนฺตานํ วารยิสฺสํ พหุชฺชนํ ๓- ฯ |๑๐๔.๒๑๔| วิปาโก นตฺถิ ทานสฺส สํยมสฺส กุโต ผลํ โปกฺขรญฺโญทปานานิ อารามานิ จ โรปิเต ปปาโย จ วินาเสสึ ทุคฺเค สงฺกมนานิ จ ฯ |๑๐๔.๒๑๕| สฺวาหํ อกตกลฺยาโณ กตปาโป ตโต จุโต อุปฺปนฺโน ปิตฺติวิสยํ ๔- ขุปฺปิปาสสมปฺปิโต |๑๐๔.๒๑๖| ปญฺจปญฺญาสวสฺสานิ ตโต กาลกโต อหํ ฯ นาภิชานามิ ภุตฺตํ วา ปีตํ วา ปน ปานิยํ |๑๐๔.๒๑๗| โย สํยโม โส วินาโส โย วินาโส โส สํยโม เปตา หิ กิร ชานนฺติ โย ๕- สํยโม โส วินาโส ฯ |๑๐๔.๒๑๘| อหํ ปุเร สํยมิสฺสํ นาทาสึ พหุเก ธเน สนฺเตสุ เทยฺยธมฺเมสุ ทีปํ นากาสิมตฺตโน ฯ สฺวาหํ ปจฺฉานุตปฺปามิ อตฺตกมฺมผลูปโค |๑๐๔.๒๑๙| อุทฺธํ จตูหิ มาเสหิ กาลกิริยา ภวิสฺสติ ฯ เอกนฺตํ กฏุกํ โฆรํ นิรยํ ปปติสฺสหํ |๑๐๔.๒๒๐| จตุกฺกณฺณํ จตุทฺวารํ วิภตฺตํ ภาคโส มิตํ อโยปาการปริยนฺตํ อยสา ปฏิกุชฺชิตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ภุญฺชึ ฯ ๒ ม. จาสึ ฯ ๓ ม. พหูชเน ฯ ๔ ยุ. เปตวิสยํ ฯ ๕ ยุ. โส ฯ |๑๐๔.๒๒๑| ตสฺส อโยมยา ภูมิ ชลิตา เตชสา ยุตฺตา สมนฺตา โยชนสตํ ผริตฺวา ติฏฺฐติ สพฺพทา ฯ |๑๐๔.๒๒๒| ตตฺถาหํ ทีฆมทฺธานํ ทุกฺขํ เวทิสฺส เวทนํ ผลํ ปาปสฺส กมฺมสฺส ตสฺมา โสจามหํ ภุสํ ฯ |๑๐๔.๒๒๓| ตํ โว วทามิ ภทฺทํ ๑- โว ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา มา กตฺถ ปาปกํ กมฺมํ อาวึ ๒- วา ยทิ วา รโห ฯ |๑๐๔.๒๒๔| สเจ ตํ ปาปกํ กมฺมํ กริสฺสถ กโรถ วา น โว ทุกฺขา ปมุตฺตตฺถิ ๓- อุปจฺฉาปิ ปลายิตํ ๔- |๑๐๔.๒๒๕| มตฺเตยฺยา โหถ เปตฺเตยฺยา กุเล เชฏฺฐาปจายิกา สามญฺญา โหถ พฺรหฺมญฺญา เอวํ สคฺคํ คมิสฺสถาติ ฯ |๑๐๔.๒๒๖| น ๕- อนฺตลิกฺเข น สมุทฺทมชฺเฌ น ปพฺพตานํ วิวรํ ปวิสฺส น วิชฺชตี โส ชคติปฺปเทโส ยตฺรฏฺฐิโต มุญฺเจยฺย ปาปกมฺมาติ ฯ ธนปาลเปตวตฺถุ สตฺตมํ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๐๔ หน้าที่ ๑๘๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒. อุพพรีวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org