๔. ภุสเปตวัตถุ

๔. ภุสเปตวัตถุ

เรื่องเปรตกอบแกลบ

(พระมหาโมคคัลลานเถระได้ถามถึงบุพกรรมของเปรตทั้ง ๔ ตน ด้วยคาถาเหล่านี้ว่า)

ท่านทั้ง ๔ ตนนี้

ตนหนึ่งกอบเอาแกลบข้าวสาลีที่ไฟกำลังลุกโชน

โปรยใส่ศีรษะของตนเอง

อีกตนหนึ่งเอาค้อนเหล็กทุบศีรษะตนเองจนศีรษะแตก

ส่วนตนนี้เป็นหญิงกินเนื้อส่วนหลังและโลหิตของตนเอง

ส่วนท่านกินคูถซึ่งเป็นของไม่สะอาด ไม่น่าปรารถนา

นี้เป็นผลกรรมอะไร

(นางเปรตซึ่งอดีตเคยเป็นภรรยาพ่อค้าโกงตอบว่า)

เมื่อก่อน ผู้นี้ทำร้ายมารดา

ส่วนผู้นี้เป็นพ่อค้าโกง

ผู้นี้กินเนื้อแล้วแก้ตัวด้วยการกล่าวเท็จ

ครั้งที่ดิฉันเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นหญิงแม่เรือน ใหญ่กว่าทุกคนในสกุล

เมื่อสิ่งของที่ชนเหล่าอื่นขอได้ยังมีอยู่ก็เก็บซ่อนเสีย

(โดยคิดว่า) เราจะไม่ให้อะไรๆ จากของที่มีอยู่นี้

ปกปิดไว้ด้วยการกล่าวเท็จว่า ในเรือนของเราไม่มีสิ่งนี้

ถ้าเราปกปิดของที่มีไว้ ขอคูถจงเป็นอาหารของเรา

เพราะวิบากทั้งสอง คือ วิบากแห่งการกระทำนั้นด้วย

วิบากแห่งการกล่าวเท็จด้วย

ภัตข้าวสาลีที่มีกลิ่นหอมจึงกลับกลายเป็นคูถสำหรับดิฉัน

อนึ่งกรรมทั้งหลายไม่ไร้ผล

เพราะกรรมย่อมไม่สูญหาย

ฉะนั้น ดิฉันจึงต้องทั้งกินทั้งดื่มคูถ

ซึ่งมีกลิ่นเหม็น มีหนอน

ภุสเปตวัตถุที่ ๔ จบ