๕. กุมารเปตวัตถุ

๕. กุมารเปตวัตถุ

เรื่องกุมารเปรต

(เมื่อจะประกาศเรื่องของกุมารเปรตนั้น พระสังคีติกาจารย์ได้กล่าว ๗ คาถาว่า)

พระญาณของพระสุคต น่าอัศจรรย์

โดยที่พระศาสดาทรงพยากรณ์บุคคลได้อย่างถูกต้องว่า

บุคคลบางเหล่าในโลกนี้ มีบุญมากก็มี

บางเหล่ามีบุญน้อยก็มี

คหบดีผู้นี้เมื่อยังเป็นเด็ก ถูกเขาทิ้งไว้ในป่าช้า

เป็นอยู่ด้วยน้ำนมที่ไหลออกจากนิ้วมือตลอดราตรี

ยักษ์และภูตผีปีศาจ หรือสัตว์เลื้อยคลาน

ก็ไม่เบียดเบียนเด็กผู้ที่ได้ทำบุญไว้แล้ว

แม้สุนัขทั้งหลายก็พากันมาเลียเท้าทั้งสองของเด็กนั้น

ฝูงเหยี่ยวและสุนัขจิ้งจอกก็พากันวนเวียนรักษา

ฝูงนกก็พากันคาบรกไปทิ้ง

ส่วนฝูงกาพากันคาบขี้ตาออกไป

มนุษย์และอมนุษย์ไรๆ มิได้จัดการรักษาเด็กนี้

หรือใครๆ ที่จะปรุงยาหรือทำการบำบัดด้วยเมล็ดพันธุ์ผักกาดมิได้มี

และมิได้ถือเอาการประกอบฤกษ์ยาม

ทั้งไม่ได้โปรยธัญชาติทั้งปวง

เด็กที่บุคคลนำมาทิ้งไว้ในป่าช้าในยามราตรี

ได้รับความลำบากอย่างยิ่งเช่นนี้

สั่นเทาอยู่ เป็นดุจก้อนเนยข้น

ยังเหลืออยู่เพียงชีวิต มีความสงสัยว่า (ตัวจะรอดหรือไม่รอดหนอ)

พระผู้มีพระภาคผู้อันเทวดาและมนุษย์บูชาแล้ว

ทรงมีพระปัญญากว้างขวาง ได้ทอดพระเนตรเห็นแล้ว

ครั้นแล้วได้ทรงพยากรณ์เด็กนั้นว่า

เด็กคนนี้จักเป็นผู้มีสกุลสูง ๑- สำหรับนครนี้

(อุบาสกซึ่งอยู่ในที่ใกล้พระศาสดาทูลถามว่า)

ข้อปฏิบัติของเขาเป็นอย่างไร พรหมจรรย์ของเขาเป็นอย่างไร

เขาประพฤติข้อปฏิบัติและพรหมจรรย์อย่างไร จึงมีวิบากอย่างนี้

เขาถึงความพินาศเช่นนี้แล้วจึงกลับมาเสวยความสำเร็จเช่นนั้นๆ

(พระสังคีติกาจารย์เมื่อจะแสดงคำพยากรณ์ของพระผู้มีพระภาค จึงกล่าว ๔ คาถาว่า)

เมื่อก่อน หมู่ชนได้ทำการบูชาพระสงฆ์

ซึ่งมีพระพุทธเจ้าเป็นประธานอย่างโอฬาร

เด็กนั้นได้มีความคิดเห็นในการบูชานั้นเป็นอย่างอื่นไป

เขาได้กล่าววาจาหยาบคาย ซึ่งมิใช่ของสัตบุรุษ

ภายหลังเขาบรรเทาความคิดนั้นแล้ว

กลับได้ปีติและความเลื่อมใส ได้บำรุงพระตถาคต

ซึ่งประทับอยู่ที่พระเชตวัน ด้วยข้าวต้ม ๗ วัน

ข้อนั้นเป็นข้อปฏิบัติและพรหมจรรย์ของเขา

เขาประพฤติเช่นนั้น จึงมีวิบากอย่างนี้

เขาถึงความพินาศเช่นนี้แล้วจักกลับได้เสวยความสำเร็จเช่นนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ จักได้เป็นเศรษฐีมีโภคสมบัติมาก (ขุ.เป.อ. ๔๕๘/๒๐๙)

เขาอยู่ในมนุษยโลกนี้แหละเป็นเวลาร้อยปี

เป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยกามคุณทุกอย่าง หลังจากตายไป

จักเข้าถึงความเป็นสหายของท้าววาสวะ ๑- ในสัมปรายภพ

กุมารเปตวัตถุที่ ๕ จบ

๖. เสริณีเปติวัตถุ

เรื่องนางเสริณีเปรต

(อุบาสกคนหนึ่งถามนางเสริณีเปรตว่า)

นางผู้มีร่างกายซูบผอม มีแต่ซี่โครงปรากฏ

เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

ซูบผอม มีร่างกายสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น

เธอเป็นใครเล่ามายืนอยู่ที่นี้

(นางเสริณีเปรตตอบว่า)

ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก ได้รับความลำบาก

เพราะทำกรรมชั่วไว้จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(อุบาสกถามว่า)

เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นางเสริณีเปรตตอบว่า)

เมื่อสมณพราหมณ์ทั้งหลาย

ผู้เป็นดุจท่าน้ำซึ่งไม่มีใครหวงห้ามมีอยู่

ดิฉันเก็บทรัพย์ไว้ประมาณกึ่งมาสก

เมื่อไทยธรรมมีอยู่ก็ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน

@เชิงอรรถ :

@๑ ไปเกิดเป็นลูกของท้าวสักกะจอมเทพชั้นดาวดึงส์ (ขุ.เป.อ. ๔๖๓/๒๑๑)