พระสุตตันตปิฎก · ๓. จูฬวรรค

๗. มิคลุททกเปตวัตถุ ที่ ๑

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๑๗ · บรรทัด ๔๒๒๔

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๑๗] |๑๑๗.๔๖๑| ๗ นรนารีปุรกฺขโต ยุวา รชนีเย กามคุเณหิ ๕- โสภสิ ทิวสํ อนุโภสิ การณํ กึ อกาสิ ปุริมาย ชาติยาติ ฯ |๑๑๗.๔๖๒| อหํ ราชคเห รมฺเม รมณีเย คิริพฺพเช @เชิงอรรถ: ๑ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ ม. คนฺตฺวาน หตฺถินีปุรนฺติ เทฺว ปาฐา นตฺถิ ฯ @ยุ. หสฺตินีปุรํ ฯ ๓ ม ทานมทา ฯ ๔ ม. ทตฺวา จาติ อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ @ ๕ ม. รชนีเยหิ กาเมหิ ฯ มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ โลหิตปาณี ทารุโณ ฯ |๑๑๗.๔๖๓| อวิโรธกเรสุ ปาณีสุ ปุถุสตฺเตสุ ๑- ปทุฏฺฐมานโส วิจริ ๒- อติทารุโณ สทา ปรหึสาย รโต อสญฺญโต ฯ |๑๑๗.๔๖๔| ตสฺส เม สหาโย สุหทโย สทฺโธ อาสิ อุปาสโก โส หิ ๓- มํ อนุกมฺปนฺโต นิวาเรสิ ปุนปฺปุนํ |๑๑๗.๔๖๕| มากาสิ ปาปกํ กมฺมํ มา ตาต ทุคฺคตึ อคา สเจ อิจฺฉสิ เปจฺจ สุขํ วิรม ปาณวธํ อสํยมํ ๔- ฯ |๑๑๗.๔๖๖| ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา สุขกามสฺส หิตานุกมฺปิโน นากาสึ สกลานุสาสนึ จิรปาปาภิรโต อพุทฺธิมา ฯ |๑๑๗.๔๖๗| โส มํ ปุน ภูริสุเมธโส อนุกมฺปาย สํยเม นิเวสยิ สเจ ทิวา หนสิ ปาณิโน อถ เต รตฺตึ ภวตุ สํยโม ฯ |๑๑๗.๔๖๘| สฺวาหํ ทิวา หนิตฺวาน ปาณิโน วิรโต รตฺตึ อโหสิ สํยโต รตฺตาหํ ปริหาเรมิ ๕- ทิวา ขชฺชามิ ทุคฺคโต ฯ |๑๑๗.๔๖๙| ตสฺส กมฺมสฺส กุสลสฺส อนุโภมิ รตฺตึ อมานุสึ ทิวา ปฏิหตาว กุกฺกุรา อุปธาวนฺติ สมนฺตา ขาทิตุํ |๑๑๗.๔๗๐| เย จ เต สตตานุโยคิโน ธุวํ ปยุตฺตา สุคตสฺส สาสเน มญฺญามิ เต อมตเมว เกวลํ อธิคจฺฉนฺติ ปทํ อสงฺขตนฺติ ฯ มิคลุทฺทเปตวตฺถุ สตฺตมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ปุถุสนฺเตสุ ฯ ๒ ม. วิจรึ ฯ ๓ ม. ปิ ฯ ยุ. จ ฯ ๔ ม. ปาณวธา อสํยมา ฯ @ ๕ ม. ปริจาเรมิ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๑๗ หน้าที่ ๒๑๗ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. จูฬวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org