ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เปตวัตถุ
  10. /
  11. ๓. จูฬวรรค
  12. /
  13. ๘. มิคลุททกเปตวัตถุ ที่ ๒

๘. มิคลุททกเปตวัตถุ ที่ ๒

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๑๘ · บรรทัด ๔๒๕๑

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๑๑๘. ๘. ทุติยมิคลุทฺทกเปตวตฺถุวณฺณนา

กูฏาคาเร จ ปาสาเทติ อิทํ ภควติ เวฬุวเน วิหรนฺเต อปรํ มิคลุทฺทกเปตํ อารพฺภ วุตฺตํ.

ราชคเห กิร อญฺญตโร มาควิโก มาณโว วิภวสมฺปนฺโนปิ สมาโน โภคสุขํ ปหาย รตฺตินฺทิวํ มิเค หนนฺโต วิจรติ. ตสฺส สหายภูโต เอโก อุปาสโก อนุทฺทยํ ปฏิจฺจ "สาธุ สมฺม ปาณาติปาตโต วิรมาหิ, มา เต อโหสิ ทีฆรตฺตํ อหิตาย ทุกฺขายา"ติ โอวาทํ อทาสิ. โส ตํ อนาทิยิ. อถ โส อุปาสโก อญฺญตรํ อตฺตโน มโนภาวนียํ ขีณาสวตฺเถรํ ยาจิ "สาธุ ภนฺเต อมุกปุริสสฺส ๑- ตถา ธมฺมํ เทเสถ, ยถา โส ปาณาติปาตโต วิรเมยฺยา"ติ.

อเถกทิวสํ โส เถโร ราชคเห ปิณฺฑาย จรนฺโต ตสฺส เคหทฺวาเร อฏฺฐาสิ, ตํ ทิสฺวา โส มาควิโก สญฺชาตพหุมาโน ปจฺจุคฺคนฺตฺวา เคหํ ปเวเสตฺวา อาสนํ ปญฺญาเปตฺวา อทาสิ. นิสีทิ เถโร ปญฺญตฺเต อาสเน, โสปิ เถรํ อุปสงฺกมิตฺวา นิสีทิ. ตสฺส เถโร ปาณาติปาเต อาทีนวํ ๒- ตโต วิรติยา อานิสํสญฺจ ปกาเสสิ. โส ตํ สุตฺวาปิ ตโต วิรมิตุํ น อิจฺฉิ. อถ นํ เถโร อาห "สเจ ตฺวํ อาวุโส สพฺเพน สพฺพํ วิรมิตุํ น สกฺโกสิ, รตฺติมฺปิ ตาว วิรมสฺสู"ติ, โส "สาธุ ภนฺเต วิรมามิ รตฺตินฺ"ติ ตโต วิรมิ, เสสํ อนนฺตรวตฺถุสทิสํ. คาถาสุ ปน:-

[๔๘๘]

"กูฏาคาเร จ ปาสาเท ปลฺลงฺเก โคนกตฺถเต ๓-

ปญฺจงฺคิเกน ตุริเยน รมสิ สุปฺปวาทิเต.

[๔๘๙]

ตโต รตฺยา วิวสาเน ๔- สูริยุคฺคมนํ ปติ

อปวิทฺโธ สุสานสฺมึ พหุทุกฺขํ นิคจฺฉสิ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อสุกปุริสสฺส ๒ สี.,อิ. อาทีนวํ กเถตฺวา

@๓ ม. โคณสนฺถเต ๔ สี. รตฺยาพฺยวสาเน

[๔๙๐]

กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ

กิสฺสกมฺมวิปาเกน อิทํ ทุกฺขํ นิคจฺฉสี"ติ ตีหิ คาถาหิ นารทตฺเถโร นํ ปฏิปุจฺฉิ. อถสฺส เปโต:-

[๔๙๑]

"อหํ ราชคเห รมฺเม รมณีเย คิริพฺพเช

มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ ลุทฺโท จาสิมสญฺญโต.

[๔๙๒]

ตสฺส เม สหาโย สุหทโย สทฺโธ อาสิ อุปาสโก

ตสฺส กุลูปโก ภิกฺขุ อาสิ โคตมสาวโก

โสปิ มํ อนุกมฺปนฺโต นิวาเรสิ ปุนปฺปุนํ.

[๔๙๓]

`มากาสิ ปาปกํ กมฺมํ มา ตาต ทุคฺคตึ อคา

สเจ อิจฺฉสิ เปจฺจ สุขํ วิรม ปาณวธา อสํยมา.'

[๔๙๔]

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา

สุขกามสฺส หิตานุกมฺปิโน

นากาสึ สกลานุสาสนึ

จิรปาปาภิรโต อพุทฺธิมา.

[๔๙๕]

โส มํ ปุน ภูริสุเมธโส

อนุกมฺปาย สํยเม นิเวสยิ

`สเจ ทิวา หนสิ ปาณิโน

อถ เต รตฺตึ ภวตุ สํยโม.'

[๔๙๖]

สฺวาหํ ทิวา หนิตฺวา ปาณิโน

วิรโต รตฺติมโหสิ สญฺญโต

รตฺตาหํ ปริจาเรมิ

ทิวา ขชฺชามิ ทุคฺคโต.

[๔๙๗]

ตสฺส กมฺมสฺส กุสลสฺส

อนุโภมิ รตฺตึ อมานุสึ

ทิวา ปฏิหตาว กุกฺกุรา

อุปธาวนฺติ สมนฺตา ขาทิตุํ.

[๔๙๘]

เย จ เต สตตานุโยคิโน

ธุวํ ปยุตฺตา ๑- สุคตสฺส สาสเน

มญฺญามิ เต อมตเมว เกวลํ

อธิคจฺฉนฺติ ปทํ อสงฺขตนฺ"ติ ตมตฺถํ อาจิกฺขิ. ตาสํ อตฺโถ เหฏฺฐา วุตฺตนโยว.

ทุติยมิคลุทฺทกเปตวตฺถุวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๑ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๗. มิคลุททกเปตวัตถุ ที่ ๑กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๓. จูฬวรรคหัวข้อถัดไป๙. กูฏวินิจฉยกเปตวัตถุ