๑๐. ธาตุวิวัณณเปตวัตถุ

๑๐. ธาตุวิวัณณเปตวัตถุ

เรื่องเปรตผู้ตำหนิการบูชาพระธาตุ

(พระมหากัสสปเถระถามเปรตตนหนึ่งว่า)

ท่านอยู่ในอากาศ มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป

และหมู่หนอนพากันชอนไชกินปากที่มีกลิ่นเหม็นเน่าของท่าน

เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรมอะไรไว้

เพราะการฟุ้งไปแห่งกลิ่นเหม็นนั้น

นายนิรยบาลถือศัสตรามาเฉือนปากที่มีแผลซ้ำแล้วซ้ำอีก

เอาน้ำแสบราดตรงที่เฉือนแล้วเชือดซ้ำๆ

เมื่อก่อนท่านทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไร ท่านจึงต้องประสบทุกข์เช่นนี้

(เปรตนั้นตอบว่า)

ท่านผู้นิรทุกข์ (เมื่อก่อน)ข้าพเจ้าอยู่ที่ภูเขาคิริพพชะ

เป็นที่น่ารื่นรมย์ใกล้กรุงราชคฤห์ซึ่งน่ารื่นรมย์

เป็นเจ้าของทรัพย์และข้าวเปลือกมากมายยิ่ง

ข้าพเจ้าได้ห้ามภรรยา ธิดา

และลูกสะใภ้ของข้าพเจ้านั้น

ซึ่งพากันนำพวงมาลัย

ดอกอุบล และเครื่องลูบไล้ใหม่ๆ

ไปเพื่อบูชาพระสถูป

บาปนั้นข้าพเจ้าได้ทำไว้แล้ว

พวกเราจึงได้เสวยทุกขเวทนาต่างๆ กัน

จักหมกไหม้อยู่ในนรกแสนสาหัสถึง ๘๖,๐๐๐ ปี

เพราะตำหนิการบูชาพระสถูป

เมื่อการบูชาและการฉลองพระสถูป

ของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นไปอยู่

ชนเหล่าใดประกาศโทษ (แห่งการบูชาพระสถูปเหมือนเรา)

ท่านพึงคัดชนเหล่านั้นออกจากบุญนั้น

อนึ่ง เชิญท่านดูเทพธิดาเหล่านี้

ซึ่งทัดทรงดอกไม้ ตกแต่งร่างกายเหาะมา

พวกนางมั่งคั่งและมีบริวารยศ

เสวยผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

ท่านผู้มีปัญญาทั้งหลายได้เห็นผลน่าอัศจรรย์

น่าขนลุกขนชัน ซึ่งไม่เคยมีมาแล้วนั้น

ย่อมทำการนอบน้อม

กราบไหว้พระมหามุนีนั้น

ข้าพเจ้าจากเปตโลกนี้ไปแล้ว

ได้ถือกำเนิดเป็นมนุษย์

จักเป็นผู้ไม่ประมาท

ทำการบูชาพระสถูปบ่อยๆ แน่แท้

ธาตุวิวัณณเปตวัตถุที่ ๑๐ จบ

จูฬวรรคที่ ๓ จบ

รวมเรื่องเปรตที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อภิชชมานเปตวัตถุ ๒. สานุวาสีเถรเปตวัตถุ

๓. รถการเปติวัตถุ ๔. ภุสเปตวัตถุ

๕. กุมารเปตวัตถุ ๖. เสริณีเปติวัตถุ

๗. มิคลุททกเปตวัตถุ ๘. ทุติยมิคลุททกเปตวัตถุ

๙. กูฏวินิจฉยิกเปตวัตถุ ๑๐. ธาตุวิวัณณเปตวัตถุ