๙. คูถขาทิกเปตวัตถุ ที่ ๒

|๑๒๙.๖๘๒| ๙ คูถกูปโต อุคฺคนฺตฺวา กา นุ ทิฏฺฐาว ติฏฺฐสิ นิสํสยํ ปาปกมฺมนฺตา กินฺนุ สทฺทยเส ตุวนฺติ ฯ |๑๒๙.๖๘๓| อหํ ภทนฺเต ๑- เปตีมฺหิ ทุคฺคตา ยมโลกิกา ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ |๑๒๙.๖๘๔| กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ กิสฺส กมฺมวิปาเกน อิทํ ทุกฺขํ นิคจฺฉสีติ ฯ |๑๒๙.๖๘๕| อหุ อาวาสิโก มยฺหํ อิสฺสุกี กุลมจฺฉรี อชฺโฌสิโต ๒- มยฺหํ ฆเร กทริโย ปริภาสโก ฯ |๑๒๙.๖๘๖| ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ภิกฺขโว ปริภาสิสฺสํ ตสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ภนฺเต ฯ ๒ ยุ. อชฺฌาสิโต ฯ |๑๒๙.๖๘๗| อมิตฺโต มิตฺตวณฺเณน โย เต อาสิ กุลูปโก กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโญ กินฺนุ เปจฺจ คตึ คโตติ ฯ |๑๒๙.๖๘๘| ตสฺเสวาหํ ปาปกมฺมสฺส สีเส ติฏฺฐามิ มตฺถเก โส จ ปรวิสยํ ปตฺโต มเมว ปริวารโก ฯ |๑๒๙.๖๘๙| ยํ ภทนฺเตหนนฺตญฺเญ เอตํ เม โหตุ โภชนํ อหญฺจ โข ยํหนามิ เอตํ โส อุปชีวตีติ ฯ คูถขาทกเปตวตฺถุ นวมํ ฯ